مدلسازی فیزیکی دیوار خاک مسلح ژئوسنتتیکی بعنوان کولهی پل
نویسندگان
1 گروه مهندسی ژئوتکنیک / دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست/ دانشگاه شهید بهشتی/ تهران / ایران
2 دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست پردیس شهیدعباسپور دانشگاه شهید بهشتی
3 استادیار گروه عمران دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
10.22065/jsce.2020.226452.2118چکیده
دیوارهای خاک مسلح ژئوسنتتیکی (GRS) میتوانند به عنوان یک جایگزین مناسب برای کولهی پلهای یکپارچه مورد استفاده قرار گیرند که علاوه بر مزایای اقتصادی، تاثیر زیادی بر کاهش نشستهای نامتقارن بین عرشه و خاک اطراف دارند. با توجه به اهمیت پلها به عنوان یکی از عناصر شریان حیاتی، بررسی رفتار این سازهها تحت بارگذاری استاتیکی و دینامیکی از اهمیت ویژهای برخوردار است. به همین منظور یکسری مدل فیزیکی برای بررسی رفتار پی پلهای واقع بر دیوار خاک مسلح، مورد آزمایش قرار گرفت. در این تحقیق تاثیر فاصلة پی از لبهی دیوار بر مقادیر تنش و تغییر شکل دیوار مورد ارزیابی قرار گرفته است. مدل فیزیکی ساخته شده دارای مقیاس 1 به 5 بود. برای شبیه سازی اجزای دیوار از بلوکهای بتنی به ابعاد 50×50×45 میلیمتر برای رویه آن، چهار لایه ژئوسنتتیک به عنوان المانهای مسلح کننده و ماسه D11 فیروزکوه برای مصالح پرکننده، استفاده شد. بارگذاری استاتیکی بر روی پی نواری با عرض 75 میلیمتر و در فواصل مختلفی از لبه دیوار اعمال شد. نتایج نشان داد که مد غالب گسیختگی دیوار عمیقاً تحت تاثیر محل قرارگیری پی از رویه دیوار است. با نزدیک شدن پی به لبه دیوار، خرابی از نوع گسیختگی موضعی است و با افزایش فاصله از لبهی دیوار، نشست فونداسیون، عامل کنترل کننده ظرفیت باربری پی خواهد بود. نتایج نشان داد که بعد از فاصلهی بحرانی 2B (دو برابر عرض پی نواری) از لبهی دیوار میتوان انتظار داشت که با تامین ظرفیت باربری پی، عملکرد پل دچار اختلال نشود.