مبانی معاد جسمانی در اندیشه شیخ احمد احسایی (با تاکید بر شرح عرشیه و شرح مشاعر)
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران؛
2 دانشجوی دکترای حکمت متعالیه دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران؛
3 استادیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jitp.2022.338568.523330چکیده
در اندیشه شیخ احمد احسایی تمام مخلوقات، متقوّم به ماده و صورت هستند. ماده رکن اساسی موجود و سبب تشخص آن است؛ به گونهای که فقدان ماده، زوال موجود را به دنبال دارد. اگرچه عروض صورت بر ماده، ابهام آن را رفع میکند، اما در تحقّق خویش وابسته به ماده است. از نظر شیخ، علت اعاده ارواح و اجساد، واحد بوده و به حکم شرع و عقل، فنای مخلوقات محال است. پس معاد جسمانی با ماده و در فرآیند حرکت جوهری تحقق مییابد. این حرکت، لذاته از جانب شیء نیست و با مدد الهی حاصل میگردد. عالم هورقلیا در تبیین این بخش از دیدگاه شیخ که برای انسان دو جسد و دو جسم قائل است نقش مهمی ایفا میکند؛ زیرا علاوه بر اینکه هورقلیا واسطه دنیا و آخرت است، اجزاء اصلی جسد انسان نیز متعلق به این عالم میباشد.