ارزیابی شاخصهای تأثیرگذار بر عملکرد اجتماعی و محیط زیستی بتن سبز و بررسی تأثیر آموزش در بهبود آن
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395، تهران، ایران
2 استادیار،گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395، تهران، ایران
doi
10.30473/ee.2023.67422.2624چکیده
بهبود عملکرد توسعه پایدار صنعت ساختوساز توسط دو عامل نظارت و کشش بازار هدایت میشود که در آن بهبود عملکرد توسعه پایدار شرکت میتواند ازنظر مالی مفید باشد. در این مقاله، شاخصهای تأثیرگذار بر توسعه پایدار بتنهای سبز دارای سرباره فولادی از منظر اجتماعی و محیط زیستی در چند کشور صنعتی دنیا موردبررسی قرارگرفتهاند. بهمنظور بررسی دقیقتر از ارزیابی چرخه عمر اجتماعی و محیط زیستی بهره گرفته شد. از میان بیش از چهل شاخص ارزیابیشده، نتایج حاصل از ارزیابی کیفیت دادهها، شاخصهای اجتماعی قابلاعتماد شش مجموعه داده موردبررسی را شامل: هزینههای عمومی برای آموزش (آموزشوپرورش)، حقوق منصفانه، کالاهای تولیدشده توسط کار اجباری، هزینههای بهداشتی، قاچاق افراد (قاچاق)، ساعات کار هفتگی به ازای هر کارمند (ساعت کار)، احترام به حقوق بومی (حقوق بومی) و فساد بخش عمومی (فساد) نشان داد. بتن سبز ارزیابیشده نهتنها تنوع بازنمایی جغرافیایی را نشان میدهد، بلکه طرحهای محصول و تفاوت بالقوه ناشی از تلاشهای شرکت را نشان میدهد که در قالب چهار کلاس معرفی شدند. بررسی شاخصهای مهم اجتماعی و محیط زیستی بتن سبز تفاوتی را در رابطه بین عملکرد پایداری و سربارههای فولادی نشان داد. درحالیکه افزایش محتوای سرباره منجر به عملکرد اجتماعی بدتر شد، این افزایش، عملکرد محیط زیستی را در همه کشورهای موردبررسی بهبود بخشید. توازن بین عملکرد اجتماعی و محیط زیستی حاکی از محدودیتهای طراحی محصول پایدار است و اثربخشی آموزش و مدیریت زنجیره تأمین را برای بهبود عملکرد پایداری برای بتن سبز نشان میدهد