ارزیابی شاخص‏های تأثیرگذار بر عملکرد اجتماعی و ‏محیط زیستی بتن سبز و بررسی تأثیر آموزش در بهبود آن

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395، تهران، ایران

2 استادیار،گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395، تهران، ایران

doi
10.30473/ee.2023.67422.2624
چکیده

بهبود عملکرد توسعه پایدار صنعت ساخت‌وساز توسط دو عامل نظارت و کشش بازار هدایت می‌‏شود که در آن بهبود عملکرد توسعه پایدار شرکت می‏تواند ازنظر مالی مفید باشد. در این مقاله، شاخص‌‏های تأثیرگذار بر توسعه پایدار بتن‌‏های سبز دارای سرباره فولادی از منظر اجتماعی و محیط زیستی در چند کشور صنعتی دنیا موردبررسی قرارگرفته‌اند. به‌منظور بررسی دقیق‌تر از ارزیابی چرخه عمر اجتماعی و محیط زیستی بهره گرفته شد. از میان بیش از چهل شاخص ارزیابی‌شده، نتایج حاصل از ارزیابی کیفیت داده‌ها، شاخص‌‏های اجتماعی قابل‌اعتماد شش مجموعه داده موردبررسی را شامل: هزینه‌‏های عمومی برای آموزش (آموزش‌وپرورش)، حقوق منصفانه، کالاهای تولیدشده توسط کار اجباری، هزینه‏‌های بهداشتی، قاچاق افراد (قاچاق)، ساعات کار هفتگی به ازای هر کارمند (ساعت کار)، احترام به حقوق بومی (حقوق بومی) و فساد بخش عمومی (فساد) نشان داد. بتن سبز ارزیابی‌شده نه‌تنها تنوع بازنمایی جغرافیایی را نشان می‌دهد، بلکه طرح‌های محصول و تفاوت بالقوه ناشی از تلاش‌های شرکت را نشان می‌دهد که در قالب چهار کلاس معرفی شدند. بررسی شاخص‌‏های مهم اجتماعی و محیط زیستی بتن سبز تفاوتی را در رابطه بین عملکرد پایداری و سرباره‌‏های فولادی نشان داد. درحالی‌که افزایش محتوای سرباره منجر به عملکرد اجتماعی بدتر شد، این افزایش، عملکرد محیط زیستی را در همه کشورهای موردبررسی بهبود بخشید. توازن بین عملکرد اجتماعی و محیط زیستی حاکی از محدودیت‌های طراحی محصول پایدار است و اثربخشی آموزش و مدیریت زنجیره تأمین را برای بهبود عملکرد پایداری برای بتن سبز نشان می‏دهد