تحلیل مبنای سمانتیکی ابنتیمیه در مفهوم سلف با توجه به صفات خبریه
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه ادیان و مذاهب قم
2 دانشجوی دکتری دانشگاه ادیان و مذاهب قم
doi
10.22059/jpht.2014.52846چکیده
ابنتیمیه برای بیان مطالب جدید و فتواهای بحثبرانگیز خود، مجبور بود مفهوم برخی از الفاظ را تغییر دهد و معانی آنها را چنان تعریف کند که از دل این مفاهیم، فتواهای دلخواهش را بر اساس اجتهاد خویش صادر کند. مهمترین لفظی که مفهوم آن توسط ابنتیمیه تغییر یافت، عبارت است از: تضییق مفهوم سلف، که طبق مبنای او، سلف فقط شامل افرادی است که نزدیک به قرن پیامبر بودند. طبق این نظریه، فقها، علما و دانشمندان خلف پس از سلف، از دایرۀ فهم متون دینی و کتاب مقدس، خارج میشوند و باید طبق فهم سلف، فهم خویش را تصحیح کنند؛ چرا که سلف دارای فهم برترند. در این پژوهش با استناداتی که در ادامه ارائه خواهد شد، اساس مبنایی ابنتیمیه در مفهوم مذکور را به سنجۀ تحلیل میکشانیم و نشان میدهیم که فهم علمای اسلام از این لفظ در طول تاریخ اسلام، دقیقتر از فهم ابنتیمیه بوده و برداشتی که او از این لفظ داشته، ناصواب و بلکه تصرف نادرستی در معناست.