فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در مقاله حاضر چهارچوبی نظری به نام اصل «سیاست-رسانه-سیاست» تشریح می‌شود. هدف این اصل، فراهم آوردن بنیادی مفهومی است که بر اساس آن، روشی جامع برای شرح نقش رسانه‌های خبری در فرآیندهای سیاسی دولت‌ها ایجاد شود. اصل سیاست-رسانه-سیاست بر اساس دو ادعای محوری بنا شده است. نخست اینکه، به خوبی می‌توان نقش رسانه‌ها را در فرآیندهای سیاسی، به‌صورت چرخه‌ای درک کرد که در آن، نوسانات در محیط سیاسی یک دولت به نوسانات در جریان رسانه‌ای منجر شده و این امر متعاقباً موجب نوسانات بیشتر در محیط سیاسی می‌شود. دوم، رسانه‌ها با توجه به توانایی‌شان برای تبدیل واقعیت‌های سیاسی به روایت‌های خبری (که برخی مواقع تأثیر به سزایی بر روی نتایج سیاسی دارند) می‌توانند نقشی مستقل در پروسه‌های سیاسی داشته باشند. این بحث به سه بخش عمده تقسیم می‌شود. در بخش نخست، برخی از نظریه‌های مهم ارتباطات سیاسی بررسی شده که درواقع اصول مبنایی اصل سیاست-رسانه-سیاست هستند. در بخش دوم، از یافته‌های محدوده متنوعی از مطالعات استفاده شده تا سودمندی این اصل را تشرح شود. در نهایت در بخش سوم این مقاله برخی استثنائات این اصل بیان شده است