مطالعه کوانتومی برهمکنش داروهای سیتاگلیپتین و پیوگلیتازون با نانولوله‌کربنی تک دیواره (7،7)

نویسندگان

1 بخش شیمی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 ، تهران، ایران

2 بخش شیمی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395، تهران، ایران

doi
10.22036/ijc.2019.168691.1061
چکیده

محاسبات شیمی کوانتومی جهت بررسی برهمکنش ترکیبات دارویی سیتاگلیپتین و پیوگلیتازون که برای درمان بیماری دیابت مصرف می گردند با نانولوله‌‌ی (7-7) انجام گرفت. در همه محاسبات از کد Dmol3 در پایه نظریه تابعیت چگالی و روش GGA با مجموعه پایه DNDاستفاده گردید. نواحی ‌واکنش‌پذیر و محل‌های حمله ‌الکترون دوستی و هسته دوستی این ترکیبات با استفاده‌از توابع فوکویی بر اساس آنالیز بار مولیکن مورد بررسی قرار گرفت. انرژی جذب داروها با نانولوله‌ای کربنی محاسبه گردید. ترکیبات دارویی سیتاگلیپتین و پیوگلیتازون به‌صورت غیر‌کووالانی در داخل دیواره کربن نانوتیوب قرار می‌گیرند. پارامترهای کوانتومی کربن نانولوله خالص و سیستم‌های برهمکنشی، نشان می‌دهند که واکنش‌پذیری سیستم‌های کمپلکسی در مقایسه با کربن نانولوله خالص افزایش می‌یابد. انرژی‌های جذب منفی، برهمکنش مناسبی میان دارو و نانولوله کربنی و جذب شیمیایی ضعیفی را نشان می دهد. براساس محاسبات کوانتومی انجام گرفته، نانولوله کربنی تک دیواره(7و7) می‌تواند به‌عنوان حامل دارویی مناسب در داروسانی ترکیبات سیتاگلیپتین و پیوگلیتازون مورد استفاده قرار گیرند.