انقلاب اسلامی ایران و هویت بخشی درمسیرشکلگیری جنبش حزبالله
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، تاریخ انقلاب اسلامی، دانشکده علوم اجتماعی و فرهنگی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.
2 عضو هیئت علمی دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.
doi
چکیده
بیتردید یکی از تحولات عمده سیاسی- اجتماعی قرن بیستم، پدیدهی اسلامگرایی یا تجدید حیات ایدهی سیاسی مبتنی بر اسلام بوده که انقلاب اسلامی محصول و نماد این پدیده است. انقلاب اسلامی، انقلابی اجتماعی، فکری و سیاسی در جهان اسلام است که هدف آن احیای هویت، ارزشها و احکام اسلامی در جامعه و مبارزه با استعمار، استبداد، بیعدالتی و ظلم و کفر و نقد نظام غیردینی و ناعادلانه جهانی است. یکی از کشورهایی که درگیر ظلم و حق غصبشده است، لبنان است که بزرگترین، مهمترین و مؤثرترین جنبش مقاومت یعنی حزبالله را در خود جایداده است. حزبالله، جنبشی با گرایش شیعی است که پس از وقوع انقلاب اسلامی حیات سیاسی خود را آغاز نمود. به همین دلیل این نوشتار، تأثیر انقلاب اسلامی بر حزبالله را مسئله خود قرار داده و به صورتبندی این پرسش پرداخته است که انقلاب اسلامی چه تأثیرات فکری و نهادی بر حزبالله داشته است؟ فرضیه پژوهش چنین است: شیعیان لبنان، متأثر از انقلاب اسلامی، به مشکلات سیاسی و اقتصادی خودپاسخ مشابهی دادهاند که به نظر میرسد این تشابه ناشی از اصول مشترک اسلامی باشد که با انقلاب اسلامی احیا گردید. یافتههای پژوهش نشان میدهد، «پیروی از ولایتفقیه و رهبری امام خمینی (ره)»، «زندگیِ اجتماعیِ مؤمنانه»، «ضرورت و اولویت مقابله با رژیم صهیونیستی»، «تأکید متوازن بر وحدت امت واحده و وحدت ملی» و «تلاش برای استقرار عدالت اجتماعی» ازجمله تأثیرات انقلاب اسلامی است که افکار و کنش سیاسیِ حزبالله را در دو عرصه داخلی و خارجی سازماندهی نموده است. این نوشتار با تکیهبر چارچوب نظریِ پخش، به دلایل تفوق، سازگاری و مطلوبیت انگارههای سیاسی انقلاب اسلامی در میان شیعیان لبنان پرداخته است. جمعآوری دادهها بهصورت کتابخانهای و اسنادی انجامگرفته است.