بررسی لاینهای اینبرد نوترکیب برنج از لحاظ تحمل به خشکی با استفاده از شاخصهای تحمل و نشانگرهای SSR
نویسندگان
1 دانشگاه گیلان
2 مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی
3 دانشگاه یاسوج
4 دانشگاه گیلان
5 دانشگاه گیلان
doi
10.22059/ijfcs.2017.220374.654215چکیده
تنش خشکی همواره یکی از مهمترین عوامل محدودکننده در تولید محصولات گیاهی بوده است. در تحقیق حاضر تعداد 142 لاین اینبرد نوترکیب برنج برنج حاصل از تلاقی ارقام شاهپسند و IR28 در بهار و تابستان 1394 در دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان مورد بررسی قرار گرفت. پس از ثبت عملکرد لاینها در شرایط نرمال و تحت تنش خشکی، به منظور شناسایی لاینهای متحمل به خشکی از شاخصهای تحمل و حساسیت به تنش و نشانگرهای ریزماهواره پیوسته به خشکی استفاده شد. بر اساس نتایج تجزیه خوشهای، کلیه لاینها به چهارگروه تقسیم شدند. بر اساس این گروهبندی دو لاین (37 و 144) به همراه زیر گروه 11 عضوی، در مجموع بر اساس شاخصهای GMP، STI و MP، به عنوان متحملترین لاینها شناسایی شدند و میانگین عملکرد 13 لاین مذکور در شرایط بدون تنش و تنش خشکی بترتیب 086/5 و 678/4 تن در هکتار بدست آمد. به منظور اعتبارسنجی در جمعیت حاضر، برای نشانگرهایی که در مطالعات پیشین به عنوان نشانگر پیوسته به QTLهای مرتبط با تحمل به تنش خشکی شناسایی شده بودند، تجزیه رگرسیونی انجام شد. نشانگر RM7 برای همه متغیرهای وابسته، RM231 با عملکرد در هر دو شرایط، STI ، نشانگر RM302 با عملکرد در هر دو شرایط، GMP و MP ارتباط معنیدار داشتند و نشانگرهای RM12091، RM19367 و RM10793 در درجه بعدی اهمیت قرار داشتند. تجزیه ارتباط نشان داد 4/51 درصد از تغییرات عملکرد تحت تنش خشکی توسط نشانگرهای RM7، RM231، RM302، RM12091 و RM19367 توجیه شدند که میتواند نشاندهنده تایید اهمیت این نشانگرها در زمینه ژنتیکی حاضر باشد.