مطالعه مقایسهای تشکیل کمپلکسهای انتقال بار بازهای پورفیرین با پذیرندههای پیکریک اسید و پیکریل کلرید
نویسندگان
1 گروه شیمی کاربردی، دانشکده شیمی دارویی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه شیمی کاربردی، دانشکده شیمی دارویی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22036/ijc.2020.205322.1094چکیده
در این مطالعه تشکیل کمپلکس انتقال بار بین بازهای آزاد پورفیرین (تترا فنیل پورفیرین (TPP) و تتراکیس (4-متیل فنیل) پورفیرین (4Me-TPP) به عنوان الکترون دهنده (D)با پذیرندههای الکترون (A)از قبیل 2 ، 4 ، 6 تری نیترو فنل (پیکریک اسید) و1-کلرو 2 ، 4 ، 6 تری نیتروبنزن (پیکریل کلرید) در حلال دیکلرو متان با استفاده از اسپکتروفتومتری UV-Vis در سه دما (293 تا 308 کلوین) بررسی شد. پیک مربوط به پورفیرین در طول موج 418 نانومتر کاهش یافت و بهجای آن دو نوار جذبی جدید در 448-444 و 667-654 نانومتر در کمپلکسهای مختلف ظاهر شد. پیک جدید مشخصه انتقال بار از اربیتال HOMO پورفیرین به LUMO الکترون پذیرنده است. وجود نقطه ایزوبستیک مشخصه وجود یک تعادل و دو گونه ی جاذب است. ثابت تعادل و ضریب جذب مولی برای کمپلکسها در دماهای مختلف با استفاده از معادله بنسی هیلدبرند محاسبه شد. با در نظر گرفتن وابستگی دمایی ثابت تشکیل کمپلکسها، معادله وانت هوف برای محاسبه ثابتهای ترمودینامیکی واکنشهای تشکیل کمپلکسها شامل ∆H, ∆G, S∆، استفاده شد. خطی بودن این رابطه در تمامی دماهای در نظر گرفته شده برای هر سه کمپلکس، معرف تشکیل کمپلکس یک به یک بین دو گونه الکترون دهنده و الکترون پذیرنده میباشد.