تبیین نحوۀ تأثیر نفس بر بدن با رویکرد فلسفۀ ملاصدرا
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه تهران؛
2 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22059/jitp.2021.324204.523280چکیده
مسئلۀ ارتباط نفس مجرد با بدن مادی همواره مسئلهای غامض و مورد اختلاف فلاسفۀ اسلامی و غربی بوده است. ملاصدرا با تکیه بر مبانی فلسفی خود ارتباط نفس و بدن را متفاوت از فلاسفۀ پیشین و به شیوۀ بدیعی بیان کرده است. اندیشمندان پساملاصدرا تبیینهای متعددی از دیدگاه وی در باب ارتباط نفس و بدن ارائه دادهاند. هدف در نوشتار حاضر این است که تبیین دیدگاه ملاصدرا از منظر جدیدی پردازش و توضیح داده شود تا در روشنتر شدن و فهم بهتر آن مؤثر واقع شود. بدین منظور تلاش شده است به این پرسش پاسخ داده شود که آیا از طریق تبیین چگونگی تأثیر نفس بر بدن میتوان فهم بهتر و روشنتری از تبیین ملاصدرا نسبت به تعامل و ارتباط نفس و بدن یافت؟ نتایج تحقیق گواه بر این است که از نظر صدرا بدن همان نفس است و نفس، بدون هیچ مشکلی، میتواند بدن را تدبیر کند و بدن از آن متأثر شود، زیرا انسان از نشئات مختلف حسی، خیالی و عقلی برخوردار است و برای هر نشئه بدن متناسب با آن وجود دارد که از مراتب تشکیکی نفس هستند و نفس با هر یک از آنها جوهر واحد محسوب میشوند. از اینرو، صدرا در مسئله نفس و بدن یگانهانگار تلقی میشود. باور ملاصدرا به واسطه شدن بدن مثالی، روح بخاری و قوای نفس، بهعنوان حدود میانی، باعث نزدیک شدن نفس و بدن و سنخیت بین آنها میشود و برای نفس امکان ارتباط با بدن طبیعی مهیا میگردد. این نوشتار، به جهت وضوح بیشتر تبیین دیدگاه ملاصدرا در باب ارتباط نفس با بدن و همچنین در مواجهه ما در عصر حاضر با انکارکنندگان نفس و ارتباط آن با بدن، میتواند راهگشا و مفید واقع شود.