آسیبشناسی ارزیابی سیاستهای فرهنگی ایران در ارتباط با منع استفاده از شبکههای ماهوارهای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری سیاستگذاری عمومی، واحد تهران مرکز،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه علوم سیاسی،واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه علوم سیاسی،واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه علوم سیاسی،واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
شاخصهای سیاست فرهنگی، تمرکز خود را بر جنبههای فرهنگ معطوف داشته است اما در ساختارهای سیاستگذاری، پارامترهایی مانند آموزش، نهادهای اجتماعی، روندهای تاریخی و بویژه اقتصاد، زیربنای فرهنگ معرفی شده است و در هنگام ارزیابی سیاستهای فرهنگی مهم است. هدف از این پژوهش آسیبشناسی ارزیابی سیاستهای فرهنگی ایران در منع استفاده از شبکههای ماهوارهای است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر گردآوری دادهها یک مطالعه کمی است. سئوال اساسی پژوهش این است که از دیدگاه خبرگان، آسیبهای اصلی مرحله ارزیابی سیاستهای فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در منع استفاده از شبکههای ماهوارهای چیست و کدام یک از اهمیت بیشتری برخوردار است. جامعه آماری پژوهش تعداد 15 نفر از خبرگان سیاستگذاری رسانه بوده است. ابتدا شاخصهای مرتبط با ارزیابی سیاستهای فرهنگی در خصوص نوع کارکرد شبکههای ماهوارهای، با تکنیک دلفی خاکستری شناسایی و میزان اهمیت شاخصهای تایید شده، با تکنیک خبره محور سوارا تعیین شد. نتایج نشان داد، عدم وجود شاخصهای ارزیابی مرتبط با سیاستهای اقتصادی، آموزشی و اجتماعی در بطن سیاستهای فرهنگی، نبود همگرایی در خصوص تدوین و اجرای طرح مهندسی فرهنگی کشور در گذشته،عدم تدوین الگوی سیاستگذاری در مواجه با شبکههای ماهوارهای، عدم توجه وارزیابی جنگهای ادراکی و شناختی ،عدم ارزیابی همسویی سیاستهای تدوین شده با تنوع فکری و شکاف نسلی در جامعه، نبود پژوهشهای اثرگذار در خصوص تببین منظومه فکری امام خامنهای(مدظله العالی) در تدوین سیاستهای فرهنگی، از مهمترین آسیبهای ارزیابی سیاستهای فرهنگی مرتبط با شبکههای ماهوارهای است