آسیب شناسی تربیت دینی در حیطه فردی از منظر نهج البلاغه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه تعلیموتربیت دانشگاه آزاد اصفهان،
2 نویسنده مسئول : دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
ازآنجاکه دین و دینداری، گاهی بهلحاظ عدم رویکرد و توجه عمیق به آن، دچار آسیب و آفت شده است، آسیبشناسی تربیت دینی با کشف و تحلیلِ انحرافات فکری و رفتاری متولیانِ تربیت، بس ضروری بهنظر میرسد. دراینراستا، نهجالبلاغه منبعی اصیل و متصل به وحی و حاوی نظرات تربیتی حضرت امیر(علیهالسلام)، راهگشایی جهت شناسایی و رفع آفات موجود در روند تربیت دینی متربیان است. لذا این پژوهش به شیوه توصیفی - تحلیلی، با فیشبرداری از کتاب شریف نهجالبلاغه و با بررسی معاجم، شروح، تراجم و کتب مرتبط در حوزه پژوهشی نهجالبلاغه ، به آسیبشناسی تربیت دینی در حیطه فردی ازمنظر نهجالبلاغه پرداخته است. نتایج نشان داد که در حیطه فردی، عقلگرایی محض، سطحینگری، کمالگرایی افراطی، ظاهرسازی، خرافه و بدعت و سهلانگاری، آسیبرسانِ به تربیت دینی میباشند. دراینراستا، سهلگیری، حقباوری، عقلورزی و ایمان و عمل صالح نیز، راهکارهای ارائهشده حضرت امیر(علیهالسلام) در جهت آسیبزدایی از تربیت دینی میباشند.
