مدل مسئولیتپذیری اجتماعی در صنعت هتلداری ایران (با تأکید بر هتلهای 4 و 5 ستاره شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت جهانگردی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت جهانگردی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
5 استاد گروه مدیریت جهانگردی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.30473/ee.2023.68325.2648چکیده
نظر به اهمیت صنعت هتلداری در نظام گردشگری کشور و ضرورت توجه به مسئولیتهای اجتماعی مبتنی بر رویکرد پایداری سازمانی برای بقا در فضای کسبوکار، پژوهش حاضر به دنبال ارائه مدل مسئولیتپذیری اجتماعی در صنعت هتلداری ایران است. بدینجهت تحقیق از انواع پژوهشهای پیمایشی به شمار میآید و به روش ترکیبی صورت گرفته است. ابتدا عوامل تأثیرگذار، راهبردها و پیامدها از طریق مصاحبه با مدیران به کمک روش نظریه دادهبنیاد طی مراحل کدگذاری باز، محوری و گزینشی مقولهبندی و نهایتاً در قالب مدلی تدوین شد.در مرحله کمّی به کمک روش معادلات ساختاری اجزای مدل ازنظر روایی و پایایی موردبررسی و تأیید قرار گرفت و معنیداری مسیرها در مدل نیز با تحلیل مسیر بررسی و در موارد لزوم اصلاح و مورد تأیید قرار گرفت. نیکوبی برازش کلی مدل نیز طبق شاخص SRMR تأیید شد. طبق مدل نهایی شرایط زمینهای بسترساز شرایط پیشران در مسئولیتپذیری اجتماعی صنعت هتلداری هستند. راهبردها برای تحقق این مهم شامل راهبردهای نُهگانه در زمینههای مختلف است (منابعانسانی، بازاریابی، ارتباطات، مدیریت سبز، آموزش و پژوهش و غیره) که تحت تأثیر شرایط مداخلهگر تضعیف یا تقویت میشوند. پیامدهای حاصل از تحقق مسئولیتپذیری اجتماعی نیز بهطور خلاصه ابعاد پایداری اقتصادی، اجتماعی، محیطزیست و پایداری سازمانی را در برمیگیرد. سهم دانشافزایی و نوآوری تحقیق را میتوان در یکپارچهسازی شرایط تأثیرگذار بر مسئولیتپذیری اجتماعی در صنعت هتلداری ایران، شناسایی راهبردها برای تحقق آن و پیامدهای حاصل از اجرای راهبردها در قالب یک مدل منسجم دانست که تاکنون موردمطالعه قرار نگرفته است.