مطالعهی آزمایشگاهی اثر دماهای بالا بر عملکرد بتن سبک پلاستیک حاوی الیافهای فولادی، پلیپروپیلن و شیشه
نویسندگان
1 استادیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه ایوانکی، سمنان، ایران
2 کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه ایوانکی، ایوانکی، ایران
3 گروه عمران، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
4 پژوهشگر پسادکتری سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
5 کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه ایوانکی، ایوانکی، ایران
6 استادیار دانشکده عمران دانشگاه ایوانکی، سمنان، ایران
doi
10.22065/jsce.2021.254752.2277چکیده
با توجه به رشد روزافزون تقاضا برای استفاده از بتن سبک و همچنین گسترش حوادث تروریستی در اقصی نقاط جهان، پژوهش برای به دست آوردن نتیجههای بهینه از بتن سبک مقاوم در برابر ضربه و حرارت امری اجتنابناپذیر است. بتن پلاستیک، بتنی با مقاومت بسیار کمتر از بتن معمولی، شکلپذیری زیاد و نفوذپذیری پایین است. این نوع بتن از مخلوط سیمان، شن و ماسه، آب و بنتونیت بهدست میآید. بنتونیت در این اختلاط به عنوان نوعی خاک رس است که باعث شکلپذیری بتن شده و پایداری آن را ارتقاء میبخشد. در این مطالعه، تأثیر الیاف فولادی، پلیپروپیلن و شیشه در مقاومت کششی و فشاری بتن سبک پلاستیک موردبررسی تحت دماهای بالا قرار گرفته است. پس از انتخاب طرح شاهد و انجام عملیات حرارتی بر روی نمونهها (دماهای 25-100-250-500 و 700 سانتیگراد)، آزمایشهای مقاومت فشاری و کششی 28 روزه روی نمونهها انجام گرفت که با توجه به نتایج میتوان دریافت کرد که الیاف فولادی در افزایش مقاومت فشاری و کششی بتن سبک پلاستیک بسیار مفید بوده بهطوریکه در بعضی از مراحل آزمایش مقاومت فشاری و کششی بتن پس از حرارت را به بیش از 40% افزایش میدهد اما الیاف پلیپروپیلن و شیشه به خاطر خصوصیات فیزیکی و ظاهری که دارند در مقایسه با الیاف فولادی تأثیر اندکی در مقاومت فشاری و کششی بتن پس از حرارت داشتهاند تا جایی که در دماهای 500 و 700 درجه، الیاف شیشه هیچگونه تأثیری در افزایش مقاومت فشاری و کششی بتن سبک پلاستیک نداشتهاند.
