روششناسی استنتاج به بهترین تبیین: مدلی برای گزینش نظریات منطقی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری منطق، گروه فلسفه دانشگاه اصفهان
2 دانشیار گروه فلسفه دانشگاه اصفهان
3 دانشیار گروه فلسفه دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jitp.2020.294060.523176چکیده
ظهور منطقهای غیرکلاسیک در برابر منطق کلاسیک موجب از بین رفتن فرض پیشینی بودن معرفت منطقی شده بطوریکه منطقدانها از ترجیح یک نظریه منطقی بر نظریات دیگر سخن میگویند و مدلی برای گزینش معقول میان آنها ارائه کردهاند. روششناسی استنتاج به بهترین تبیین از جمله مدلهای گزینش معقول میان نظریات علمی است و در این نوشتار نشان میدهیم که نظریات منطقی از ویژگیهای لازم برای کاربست این روششناسی در حوزه منطق برخوردارند. بهویژه نشان میدهیم که منطقدانها، چنانکه کارنپ میپنداشت، در گزینش نظریات منطقی آزاد نبوده، سازگاری یک نظام منطقی با شواهد پذیرفته شده و نظام دیگر با آن شواهد شرط گزینش معقول است. مسئله تفاوت معنای ادات ربط در منطقهای مختلف یکی از مسائلی است که مقایسهپذیری منطقها را به چالش میکشد و در این نوشتار ضمن معرفی یکی از راه حلهای این مسئله آن را به گونهای ترمیم میکنیم که از گزند نقدها در امان بماند.