چیستی دین
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفه دانشگاه مفید قم، قم، ایران
doi
10.22059/jitp.2020.306313.523213چکیده
این نوشتار بر آن است که طبیعت عقل یک معرفت اجمالی بهنحو یک دانش محض و ضروری نسبت به چیستی دین دارد. بر این اساس هرگاه عقل با واقع دین روبهرو شود بر حسب آن دانش پیشینی پایه، در شناخت آن توفیق دارد و هرگاه دیننمایی بر او عرضه شود یا پذیرفته نمیشود یا در مصاف با آن معرفت اجمالی کنار گذاشته میشود. بر پایهی این شناخت اجمالی عقلی بهواقع دین، بسیاری از تعریفهای ناظر به چیستی دین از اعتبار میافتند. در نهایت، این معرفت اجمالی به پایههای دین، هم در عقل نظری و هم در عقل عملی، آشکارسازی شده و به یکدیگر پیوند داده میشوند. این پایهها عبارتند از مبدأ هستی، راهنمای هستی و جهان غایی هستی در عقل نظری و مبدأ اخلاق، راهنمای اخلاق و جهان اخلاق در عقل عملی. اصلها و پایههای هستی و اخلاق از دانش طبیعت عقلاند و با یکدیگر تعریفی از دین را به دست میدهند که میتواند مقبول همه باشد و از آراء شخصی فاصله بگیرد. با این تعریف میتوان به شناخت جهانی دین نزدیکتر شد.