اولویتبندی عوامل افزایش ریسک ایمنی در پروژههای ساخت نیروگاههای حرارتی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه عمران، دانشکده فنی مهندسی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
2 استادیار،گروه عمران، دانشکده فنی مهندسی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
doi
10.22065/jsce.2021.214514.2039چکیده
نیروگاههای حرارتی از نقطه نظر بروز حوادث شغلی از کانونهای فوق العاده حساس در ایران به شمار میرود. برای کنترل حوادث شغلی در این حوزه اولین گام شناسایی علل بروز آنهاست. در این تحقیق برای نخستینبار از تکنیک دیمتلفازی و روش دالالا جهت ارزیابی و رتبهبندی ریسکهای ایمنی در پروژههای ساخت نیروگاههای حرارتی بهره گرفته شده است. این تحقیق بصورت خبره محوره انجام گرفته است به همین منظور 15 نفر از خبرگانی که دارای سابقه کاری مناسب و آشنایی با ریسک و مدیریت ریسک داشتند بصورت هدفمند انتخاب گردیدند. تعداد 17 شاخص در سه بعد انسانی، تجهیزات و مدیریتی بر اساس مرور ادبیات و پیشینه تحقیق استخراج و توسط پرسشنامه به تایید خبرگان این صنعت رسید. سپس با استفاده از روش دیمتلفازی به بررسی تاثیرگذاری و تاثیرپذیری شاخصها پرداخته شد. نتایج بدست آمده نشان میدهد در بین زیرمعیارهای انسانی، نبود آموزش و تمرین ایمنی از بیشترین تاثیرگذاری و تاثیرپذیری برخوردار است؛ در بین زیرمعیارهای تجهیزات، عدم وجود تجهیزات کمکهای اولیه از بیشترین تاثیرگذاری و معیار عدم تعمیر و نگهداری مناسب از میزان تاثیرپذیری بسیار زیادی برخوردار است. در بین زیرمعیارهای مدیریتی نیز عدم رهبری و حمایت مدیران ارشد سازمان به مساله ایمنی از بیشترین تاثیرگذاری و عدم ایجاد فرهنگ ایمنی از میزان تاثیرپذیری بسیار زیادی برخوردار است. در پایان با استفاده از روش دالالا به رتبهبندی عوامل پرداخته شد؛ نتایج حاکی از آن است که در بین زیرمعیارهای انسانی؛ نبود آموزش و تمرین ایمنی، در بین زیرمعیارهای تجهیزات؛ عدم تعمیر و نگهداری مناسب و در بین زیرمعیارهای مدیریت؛ عدم برنامهریزی و پیشگیری مناسب رتبههای اول را کسب کردهاند.
