محرک غیرمتحرک از منظر ملاصدرا
نویسندگان
1 مربی، گروه معارف اسلامی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jitp.2020.295917.523185چکیده
محرک یکی از ارکان حرکت است. ملاصدرا تغایر مبداء، منتهی، مسافت، متحرک و زمان را تغایر مفهومی میداند و مصداق آنها را واحد شمرده است ولکن همه فیلسوفان و ملاصدرا به تغایر مصداق محرک قائل هستند. انفکاک حرکت از محرک در همه اقسام آن ضروری است، برخلاف حرکت و متحرک که تنها در حرکات عرضی انفکاک دارند. در حرکت جوهری دوگانگی حرکت و متحرک تبدیل به وحدت میشود و تنها در اعراض حرکت از متحرک منفک است و به عنوان وصف تلقی میشود. در حرکت جوهری متحرک حرکت را بالذات دارد و بین حرکت و متحرک فاصله نیست و این متحرک مبداء حرکت در اعراض است. گرچه حرکت در جوهر ذاتی متحرک است ولی بینیازی حرکت از علت را موجب نمیشود بلکه برعکس نیاز حرکت به علت شدیدتر است. در این نوشتار ابتدا مغایرت حرکت و متحرک اثبات میشود. سپس برهانهای هفتگانه فخررازی بر ضرورت وجود محرکی مغایر با متحرک مطرح میشود و اختلاف نظرهای ملاصدرا با فخررازی احصاء میگردد و با استفاده از ظرفیت حرکت جوهری محرک غیرمتحرک اثبات میشود. در این میان تقریرها و نقدهای استاد مطهری براساس علم جدید بیان میگردد.