پیشنگری اثرات تغییر اقلیم بر بارش فصلی مناطق سردسیر ایران براساس سناریوهای واداشت تابشی RCP))
نویسندگان
1 دانشیار، گروه آب و هواشناسی، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 دانشآموخته دکتری، گروه آب و هواشناسی، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
3 دانشیار، گروه آب و هواشناسی، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22059/jesphys.2018.256956.1007003چکیده
پیشنگریاثرات تغییر اقلیم یکی از مهمترین بخشها در برنامههای راهبردی در قرن حاضر محسوب میشود. تحقیق حاضر با هدف پیشنگریتغییرات بارش فصلی مناطق سردسیر ایران انجام شد. در این راستا ابتدا تغییرات دوره مشاهدهای برای دوره آماری 1980-2005 بررسی شد. در ادامه داده دوره آینده تا افق 2090 از میان مدلهای (BCC-CSM1.1، HadGEM2-ES، GFDL-CM3، MIROC-ESM و (GISS-E2-R، از سری مدلهای CMIP5 پایگاه MarksimGCM براساس سناریوهای واداشت تابشی RCP8.5 و RCP4.5، پردازش شد. سپس صحتسنجی براساس معیارهای RMSE، MAE، MBE و R2 بر روی دادهها انجام شد. نتایج نشان داد که مدل HadGEM2-ES از وزن و توانایی بالاتری نسبت به دیگر مدلها برخوردار میباشد و نتایج نشان داد که تغییرات زمانی-مکانی بارش در دوره آینده یکسان نخواهد بود. براساس سناریوهای RCP8.5 و RCP4.5، در الگوی ماهانه در بیشتر مناطق سردسیر ایران در فصول پاییز و زمستان، مقدار بارش افزایش ناچیزی در حدود 20-10 میلیمتر نسبت به دوره پایه خواهد داشت، اما در الگوی سالانه مقدار بارش در دوره آینده کاهش خواهد یافت. منطقه پربارش زاگرس مرتفع در الگوی ماهانه و سالانه، با بیشترین تغییرات کاهش بارش برای آینده مواجه خواهد شد. بهطوریکه در دوره (2020-2055) در الگوی سالانه، مقدار بارش تا 54 میلیمتر معادل 1/20 درصد کاهش نشان میدهد. تغییرات مکانی شدید در مقدار بارش فصلی در مناطق پربارش جنوب غرب ایران بیشتر از دیگر نواحی خواهد بود. از نظر توزیع مکانی، کانون نواحی پربارش در منطقه زاگرس کوچکتر شده و به عرضهای بالاتر جابهجا خواهد شد و بر گستره مناطق و پهنههای با بارش کمتر افزوده خواهد شد. بنابراین تغییر اقلیم بر توزیع زمانی – مکانی بارش مناطق سردسیر ایران تأثیر خواهد داشت و آیندهای با بارش کمتر و متغیر را نشان خواهد داد.