شبیهسازی میدان باد سطحی در منطقه دریای عمان با مدل WRF با شرایط اولیه و مرزی متفاوت
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشکده علوم جوی، پژوهشگاه ملی اقیانوسشناسی و علوم جوی، تهران، ایران
2 استادیار، پژوهشکده علوم جوی، پژوهشگاه ملی اقیانوسشناسی و علوم جوی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه علوم غیر زیستی جوی و اقیانوسی، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، تهران
doi
10.22059/jesphys.2018.258409.1007009چکیده
در این تحقیق کارایی مدل میانمقیاس WRF برای شبیهسازی باد سطحی تحت شرایط اولیه و مرزی متفاوت در سواحل و فراساحل دریای عمان ارزیابی شده است. بدین منظور از داده بازتحلیل Era-interim و دادههای تحلیلی NCEP-FNL و NCEP-GFS بهعنوان شرایط اولیه و مرزی استفاده شده است. خروجی میدان باد حاصل از شبیهسازی مدل با دادههای ایستگاههای سینوپتیکی واقع در سواحل دریای عمان در کشورهای ایران و عمان، داده بویه قشم و داده ماهواره ترکیبی مقایسه شدهاند. از روش کشانش (Nudging) برای بهبود در نتایج خروجی مدل استفاده شده است. نتایج هر سه شبیهسازی نشان میدهند که مدل در نقاط ساحلی، مقادیرسرعت باد را پیش برآورد کرده است. به گونهای که بیشترین برآورد مربوط به داده Era-Interim و کمترین مربوط به داده FNL بوده است. برای مناطق فراساحلی، میانگین اریبی روی کل دامنه مورد مطالعه نشان داد که شبیهسازیهایی که با دادههای GFS و FNL انجام شده بود، تمایل به کمبرآوردی داشته، درحالیکه دادههای Era-Interim سرعت باد را بیشبرآورد کردهاند. از مقایسه نمودار هیستوگرام سرعت باد مشخص شد که در هر سه شبیهسازی بیشترین میزان خطا در بازههای زمانی که سرعت باد کم بوده، رخ داده است. ارزیابی جهت باد نیز نشان داد که داده FNL نسبت به دو داده دیگر عملکرد بهتری را بهعنوان شرایط اولیه و مرزی برای شبیهسازی در منطقه مورد مطالعه داشته است. در کل بهترین عملکرد مدل برای شبیهسازی میدان باد در دوره مورد مطالعه با دادههای FNL در نقاط ساحلی و فراساحلی بوده است.