تأثیر آموزش شیوه کاوشگری بر فرآیندهای شناختی تفکر انتقادی؛ تحلیل، استنباط، ارزشیابی، استدلال قیاسی و استقرایی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه بوعلی سینا
2 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا
3 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه بوعلی سینا
doi
10.22084/j.psychogy.2017.11295.1412چکیده
چکیده هدف: مطالعات نشان میدهد برنامه آموزشی و درسی مبتنی بر کاوشگری بهطور مؤثری سبب افزایش تفکر انتقادی دانشآموزان میگردد، بنابراین هدف این پژوهش تعیین تأثیر آموزش شیوه کاوشگری بر تفکر انتقادی دانشآموزان در درس علوم تجربی بود. روش: روش مورد استفاده در این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه آزمایش و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان پسر پایه هشتم شهر همدان در سال 1394 بود. در این پژوهش از روش نمونهگیری در دسترس استفاده شد، حجم نمونه در این پژوهش 40 نفر بود که بهصورت تصادفی 20 نفر در گروه آزمایش و 20 نفر در گروه کنترل قرار گرفت. سپس آموزش شیوه کاوشگری به گروه آزمایش ارائه شد و گروه کنترل تحت آموزش سنتی قرار گرفت. جهت جمعآوری دادهها از آزمون مهارتهای تفکر انتقادی کالیفرنیا- فرم ب استفاده شد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس یک متغیره تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش شیوه کاوشگری بر تفکر انتقادی دانشآموزان مؤثر بود. همچنین آموزش شیوه کاوشگری بر مؤلفههای تحلیل، استنباط، ارزشیابی، استدلال قیاسی و استدلالی استقرایی دانشآموزان مؤثر بود. نتیجهگیری: بنابراین بر اساس نتایج این پژوهش میتوان گفت یادگیری بر اساس شیوه کاوشگری بهعنوان یک روش تدریس میتواند سبب توسعه توانائیهای تفکر انتقادی گردد.