بررسی مقاومت فشاری، کششی و جذب آب ملات ژئوپلیمر حاوی از ماده سرباره(GGBFS) در مقایسه با پوزولان متاکائولن
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
2 گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
doi
10.22065/jsce.2021.230158.2258چکیده
ژئوپلیمرها مواد آلومینوسیلیکاتی هستند که می توانند جایگزین مناسبی برای انواع بتن میباشند، چراکه از طرفی با حذف آلاینده هایی نظیر CO2 ناشی از فرآیند تولید سیمان، به حذف محیط زیست کمک نموده و از طرفی دیگر با کاهش میزان نفوذپذیری بتن، دوام بتن به شدت افزایش می یابد. در این تحقیق خواص مکانیکی و دوام ملات ژئوپلیمری عمل آوری شده در دماهای مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا از متاکائولن و سرباره کوره آهن (GGBFS) به عنوان ماده اولیه ساخت ملات ژئوپلیمری استفاده شده است. همچنین از سدیم هیدروکسید(سود) با غلظت 12 مولار و سدیم سیلیکات(آب شیشه) به عنوان فعال کننده استفاده شده است. 12 رژیم عمل آوری شامل سه دمای 60، 75 و 90 درجه سانتی گراد و مدت زمان 8، 12، 18 و 24 ساعت به نمونهها اعمال شد و تاثیر آن بر مقاومت فشاری و کششی و جذب آب ملاتهای ژئوپلیمری مورد بررسی قرار گرفت. مقاومت فشاری، کششی و جذب آب نمونههای ژئوپلیمری در سنین 3، 7 و 14روزه تعیین گردید. نتایج نشان داد که با افزایش دمای عمل آوری و مدت زمان عمل آوری مقاومت فشاری و کششی نمونهها افزایش مییابد و میزان جذب آب نمونهها کاهش مییابد. مقاومت فشاری نمونههای عمل آوری شده در دمای 90 درجه سانتی گراد به مدت 24 ساعت، بالاترین مقدار معادل 4/62 مگاپاسکال را، دارا می باشد