اثربخشی آموزش راهبردهای کمکخواهی در بهبود نشانههای استرس تحصیلی، عملکرد و انگیزش تحصیلی با تعدیلگری سبکهای اسنادی در دانشآموزان
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه تبریز
2 استاد گروه روانشناسی دانشگاه تبریز
3 دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه تبریز
4 دکترای روانشناسی دانشگاه فرهنگیان تبریز
doi
10.22084/j.psychogy.2017.11482.1423چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش راهبردهای کمکخواهی در بهبود نشانههای استرس تحصیلی، عملکرد و انگیزش تحصیلی با تعدیلگری سبکهای اسنادی در دانشآموزان بود. روش: در راستای هدف پژوهش از جامعه دانشآموزان پایه دوم دبیرستانهای دولتی پسرانه نواحی پنجگانه آموزش و پرورش تبریز، 60 نفر به شیوه تصادفی خوشهای چند مرحلهای و غربالگری انتخاب شدند و براساس نقطه برش پرسشنامه سبک اسنادی راتر به دو گروه سبک اسناد بیرونی و درونی تقسیم شدند. سپس نسبت به توزیع ابزارهای پژوهش در 4 گروه جداگانه اقدام شد. ابزارها شامل پرسشنامه سنجش انگیزه پیشرفت تحصیلی و استرس تحصیلی بودند و نسبت به اجرای بستهی آموزشی راهبردهای کمکخواهی در 12 جلسه اقدام شد. یافتهها: تحلیل دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس عاملی چند متغیره نشان داد که با کنترل اثرات پیشآزمون، اثر آموزش کمکخواهی با توجه به سبکهای اسنادی بر ترکیب استرس تحصیلی، انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی مثبت و معنادار است (05/0>P و 54/2 =F). همچنین نتایج نشان داد که سبکهای اسنادی اثر روشهای آموزش کمکخواهی بر استرس و انگیزش تحصیلی را تعدیل نموده، در صورتیکه سبکهای اسنادی بر عملکرد تحصیلی نقش تعدیلکنندگی ندارد. همچنین نتایج نشان داد که آموزش راهبردهای کمکخواهی در کاهش استرس تحصیلی، بهبود عملکرد و انگیزش تحصیلی اثر مثبت و معنادار دارد (05/0(P<. نتیجهگیری: لذا میتوان نتیجه گرفت که آموزش راهبردهای کمکخواهی در کاهش استرس تحصیلی، بهبود عملکرد و انگیزش تحصیلی اثر مثبت دارد و سبکهای اسنادی قادرند اثر آموزش راهبردهای کمکخواهی را بر استرس و انگیزش تحصیلی تعدیل نمایند.