اعتباریابی الگوی برنامه درسی اخلاق محیط‌زیستی مبتنی بر برساختگرایی اجتماعی در دوره متوسطه دوم

نویسندگان

1 دکتری برنامه‌ریزی درسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

2 استادیار، گروه برنامه‌ریزی درسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

doi
10.30473/ee.2023.54770.2257
چکیده

هدف پژوهش حاضر، اعتباریابی الگوی برنامه درسی اخلاق محیط‌زیستی مبتنی بر برساختگرایی اجتماعی در دوره متوسطه دوم است. این پژوهش، کاربردی از نوع توصیفی- پیمایشی می‌باشد. جامعه آماری پژوهش کلیه­ دبیران دوره­ متوسطه­ دوم استان مازندران به تعداد 11024 نفر (5692 مرد و 5332 زن) است. نمونه پژوهش شامل 360 نفر از دبیران دوره متوسطه دوم است که به روش نمونه‌گیری خوشه­ای نسبی چندمرحله­ای با فرمول کوکران انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامه محقق ساخته برساختگرایی اجتماعی دارای 23 گویه با مقیاس پنج‌درجه‌ای لیکرت تنظیم‌شده است. جهت تعیین روایی پرسشنامه‌ها از روایی محتوایی و جهت بررسی پایایی پرسشنامه‌ها از پایایی مرکب استفاده شد که دارای وضعیت مناسب و قابل قبولی بود. برای تحلیل داده‌ها از روش تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، با استفاده از نرم­افزارهای SPSS و PLS استفاده شد. نتایج نشان داد مؤلفه‌های هدف، محتوا، راهبردهای یاددهی-یادگیری و ارزشیابی در تبیین الگوی برنامه درسی اخلاق محیط‌زیستی مبتنی بر برساختگرایی اجتماعی مؤثر هستند و مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. برنامه درسی اخلاق محیط‌زیستی مبتنی بر برساختگرایی اجتماعی موجب می‌شود تا دانش­آموزان به‌گونه‌ای فعال درگیر شوند؛ هم‌چنین روی تفکر و درک به‌جای به خاطر سپاری صرف متمرکزشده و عملکرد بهتری داشته باشند. درواقع با استفاده از این رویکرد، فعالیت­های یادگیری اساسی در بستر دنیای واقعی در طبیعت رخ‌داده و سازنده­گرایی دانش­آموزان برانگیخته می‌شود.