راهبردهای سیاستی ایران و ترکیه برای افزایش نقشآفرینی در بحران سوریه
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: استادیار اندیشه سیاسی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار مدیریت آموزش عالی، دانشکده علوم و فنون فارابی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری اندیشه سیاسی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشیار علوم سیاسی، دانشکده علوم و فنون فارابی، تهران، ایران
doi
چکیده
سوریه یکی از کشورهای مهم و اثرگذار در معادلات منطقهای غرب آسیا و حتی بینالمللی بوده که دارای جایگاه ویژهای به لحاظ سیاسی، اجتماعی و مذهبی در منطقه شامات است. این کشور اهمیت زیادی در شکلگیری سیاستها و راهبردهای سایر کشورهای منطقهای بهویژه بین دولتمردان ایران و ترکیه دارد. این اهمیت و شکلگیری تقابلهای سیاستی در زمان سوریه درگیر در بحران تروریستی (2019-2012)، بسیار بیشتر، کلانتر و با وضوح قابلمشاهده است. این پژوهش در پی پاسخ به این سؤال است که راهبردهای سیاستی ایران و ترکیه برای افزایش نقشآفرینی در بحران سوریه کدامند؟ روش تحقیق، تحلیل گفتمان و ابزار پژوهش شامل متون گفتاری و نوشتاری است. جامعه آماری پژوهش به دو بخش اسنادی (نوشتاری) و میدانی (گفتاری) تقسیم شده است. در بخش اسنادی محققان از بهروزترین و معتبرترین منابع و متون موجود و در بخش میدانی نیز مصاحبه با 11 نفر از صاحبنظران انجام شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد عمدهترین راهبردهای سیاستی ترکیه در سوریه «حمایت از اخوانالمسلمین و اهل سنت»، «کنترل و بهرهگیری از بحرانهای منطقهای» و «حمایت از گروههای تروریستی و مخالفین سوریه از طرق مختلف» بوده و در مقابل عمدهترین راهبردهای سیاستی ایران در سوریه «همآوردی همه توان و قدرت نیروهای مقاومت در منطقه برای حمایت از دولت مرکزی سوریه»، «تلاش برای حفظ و ارتقای موقعیت شیعیان در منطقه»، «تقویت روابط راهبردی بین ایران و سوریه»، «گسترش دیپلماسی و رایزنیهای منطقهای و بینالمللی برای ایجاد حمایت لازم از بقای دولت مرکزی سوریه»، «حضور فعال در جبهه مبارزه داخلی سوریه برای حمایت از دولت مرکزی سوریه (از طریق مقابله با دشمنان مختلف ازجمله جریانهای تکفیری، سلفی و تروریستی و همچنین اقدامات دولتهای عربستان، کشورهای عربی، رژیم صهیونیستی و ...)» است.