گذر از سیاق بیناشخصی دلیل به درونیگرایی: نکاتی انتقادی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استاد گروه فلسفه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/jitp.2019.266567.523058چکیده
کیت مانه در مقالۀ «درونیگرایی دربارۀ دلیل: غمانگیز اما صادق؟» (2014) طرحی برای دفاع از درونیگرایی دربارۀ دلیلِ هنجاریِ عمل پیش مینهد. به نظر او، باید به سرشت بیناشخصی دلیل نظر کنیم تا در یابیم دلایل محدود به وضع روانشناختی فاعل هستند. با این وصف، دلایل آن ملاحظاتی هستند که فاعلِ آرمانی در فرایند دلیلآوریِ آرمانی با فاعل به آنها اشاره کند. ایدۀ مانه این است که اگر این شرط برقرار باشد، چالشی برای بیرونیگرایی و زمینهای برای دفاع از درونیگرایی فراهم است. در مقابل، در این مقاله به یکی از ابهامهای فرایند دلیلآوریِ آرمانی اشاره میکنیم، یعنی آرمانیبودن یا نبودن زمان ِ این فرایند. استدلال میکنیم که آرمانی در نظر گرفتن زمان ترجیح دارد و این مانعی برای استدلال مانه است.
