مطالعه فراوانی و توزیع تاشدگی وردایست و تغییرات فصلی آن در سالهای 2013-2015 با تأکید بر منطقه جنوبغرب آسیا
نویسندگان
1 استاد، گروه فیزیک فضا، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه فیزیک فضا، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
3 دانشیار، گروه فیزیک فضا، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
4 دانشیار، گروه فیزیک فضا، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jesphys.2018.234992.1006909چکیده
هدف این پژوهش مطالعه فراوانی و توزیع جهانی رخداد تاشدگی وردایست، با تأکید بر منطقه جنوبغرب آسیا، و همچنین تغییرات فصلی آن در فاصله سالهای 2013 تا 2015 است. بدینمنظور میدانهای اولیه از قبیل باد، دما و ارتفاع ژئوپتانسیلی از دادههای بازتحلیل Interim) ECMWF (ERA- اخذ و میدانهای ثانویه مانند تاوایی پتانسیلی (PV) و دمای بالقوه (θ) محاسبه شده است. تشخیص تاشدگی وردایست دینامیکی بر اساس الگوریتم توسعهیافته روش اسپرنگر و همکاران (2003) و گری (2003) و با استفاده از نیمرخ قائم در هر یک از نقاط شبکه انجام شده است. توزیع زمانی- مکانی تاشدگیها نشان میدهد که فراوانی تاشدگی در عرضهای جنبحارهای و میانی (بین 20 تا 40 درجه) در هر دو نیمکره شمالی و جنوبی بیشتر است و در نیمکره زمستانه نیز این تاشدگیها از فراوانی بیشتری برخوردارند. منطقه جنوبغرب آسیا در تمام طول سال دارای بیهنجاری مثبت فراوانی تاشدگی نسبت به مقدار میانگین نیمکره شمالی است. میزان بیهنجاری یاد شده در این منطقه طی فصلهای مختلف سال متفاوت است و در فصل تابستان همزمان با شکلگیری واچرخند موسمی بر روی عرضهای جنبحارهای اقیانوس هند، فراوانی تاشدگی وردایست بهشدت افزایش مییابد. بیشترین بیهنجاری مثبت در ماه ژوئن و در دو کانون، یکی بر روی ایران-افغانستان و دیگری در شرق مدیترانه اتفاق میافتد. مطالعه موردی انجام شده در ژوئن 2015 تشکیل دو هسته جریان جتی قوی در منطقه را نشان میدهد و بررسی نقشههای نیمرخ قائم میدانهای باد افقی، دمای بالقوه و PV مربوط به این ماه نیز وجود دو ناحیه اصلی تاشدگی وردایست واقع در غرب این دو هسته جریان جتی و در زیر آن و همچنین وجود دو ناحیه کژفشاری بارز (طبق توازن باد گرمایی) در محل تشکیل تاشدگیها را بهخوبی تأیید میکند.