استفاده از الگوریتمهای بهینهسازی ازدحام ذرات و شبیه سازی تبرید در برآورد ضریب رفتار سازه فولادی با مهاربندی واگرا تحت زلزلههای حوزه نزدیک گسل پالسگونه
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، ,واحد اهواز، دانشگاه آزاداسلامی، اهواز، ایران
2 گروه مهندسی عمران، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران موسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی خوزستان، اهواز، ایران
3 گروه مهندسی عمران، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
10.22065/jsce.2020.226375.2117چکیده
ضریب رفتار سازه، ضریبی است که عملکرد غیر ارتجاعی سازه را دربرداشته و نشانگر مقاومت پنهان سازه در مرحله غیر ارتجاعی است. این ضریب، در استانداردهای لرزهای مانند استاندارد 2800، صرفا به نوع سیستم مقاوم جانبی وابسته و با یک عدد ثابت معرفی شده است. این درحالی است که بین ضریب رفتار، شکلپذیری (سطح عملکرد)، هندسه مدل و نوع زلزله (اعم از دور و نزدیک) رابطه وجود دارد. ارائه یک رابطه بین مشخصات هندسی سازه، سطح عملکرد طراحی و ضریب رفتار در قاب های فولادی واگرا تحت اثر زلزله های نزدیک گسل، هدف اصلی مقاله حاضر است. بدین منظور، در ابتدا یک بانک دادهی وسیع متشکل از 12960 داده با تنوع 3، 6، 9، 12، 15 و 20 طبقه، 3 تیپ سختی ستون و 3 درجه لاغری مهاربندی تولید و طراحی شده و در برابر 20 زلزله نزدیک گسل دارای اثرات جهت پذیری پیشرونده برای 4 سطح عملکردی مختلف تحلیل شدند. جهت تولید رابطهی پیشنهادی از دو الگوریتم قدرتمند ازدحام ذرات و شبیهسازی تبرید بهرهگیری شده است. بدین منظور 6769 داده در آموزش الگوریتمها استفاده شده است. جهت اعتبارسنجی روابط پیشنهادی، 2257 داده آزمون، جهت محاسبه میانگین مربعات خطای رابطه ارایه شده، برای هر دو الگوریتم مورد استفاده قرار گرفت. همچنین داده های غیر همگرا در راستای تولید روابط دقیق تر حذف گردید. نتایج حاصل از بررسی همبستگی الگوریتمها، وجود دقت بیشتر در رابطه حاصل از الگوریتم ازدحام ذرات را تایید میکند.