تبیین علم بلامعلوم خداوند در سایۀ کشف انسان از استحالۀ اجتماع نقیضین براساس نظر میرزا مهدی اصفهانی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری فلسفه اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22059/jitp.2019.250053.522998چکیده
استحالۀ اجتماع نقیضین یکی از پایهایترین بدیهیات اولیه به شمار میرود. میرزا مهدی اصفهانی با نگاهی متفاوت به بداهت این قضیه، به تبیین علم بلامعلوم در دایرۀ علم انسان پرداخته و معتقد است میتوان از علمی سخن گفت که معلوم آن هیچ نوع تحققی در هیچ موطنی ندارد. او با تکیه بر این علم و آیه قرار دادن آن، علم خدای متعال پیش و پس از خلقت را علمی تفصیلی و بدون معیت معلومات میداند. در نتیجه، ذات پروردگار را از هر گونه تقرر معلومات به هر نحوۀ ممکن اعم از اجمالی و تفصیلی، تنزیه میکند. بر این اساس میتوان گفت نظریۀ علم بلامعلوم میرزا مهدی اصفهانی در صورتی که چالشهای پیش روی خود را بهدرستی حل نماید، رقیبی برای نظریۀ ثابتات ازلی معتزله، اعیان ثابته عارفان و نیز نظریۀ علم اجمالی در عین کشف تفصیلی ملاصدرا است.