مفهوم متافیزیکی فرارویدادگی و زندگی پس از مرگ (در تأثیر فرارویدادگی حالات ذهنی بر حالات مغزی ـ عصبشناختی بر مسئلۀ امکان زندگی پس از مرگ)
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه دانشگاه خوارزمی تهران
doi
10.22059/jitp.2019.252434.523009چکیده
این مقاله تلاشی است در جهت تحلیل مفهوم فرارویدادگیِ نفس بر بدن (یا حالات مغزی ـ عصبشناختی) و بررسی تأثیر اذعان به چنین رابطهای میان نفس و بدن بر مسئلۀ زندگی پس از مرگ. مدعای این مقاله این است که مفهوم فرارویدادگی (که اجمالاً به معنای تأکید بر همتغییری، وابستگی هستیشناختی و بیطرفی نسبت به تحویلپذیری است)، فاقد توان تبیینی کافی برای صورتبندی فیزیکالیستی مسئله رابطۀ نفس و بدن است. از این روی، حداکثر میتواند شاخصههایی را در توصیف رابطۀ آنها در اختیار نهد. شاخصههایی که از یک سو با نسخههایی از زندگی پس از مرگ که مبتنی بر دوگانهانگاری افلاطونی ـ دکارتی باشند، ناسازگاری دارد و از سوی دیگر، صرفاً دلالت فیزیکالیستی نداشته و افزون بر نسخههایی از زندگی پس از مرگ که با فیزیکالیسم سازگارند، با نسخههای یگانهباورانه و البته غیرفیزیکالیستی و غیرتحویلی نیز سازگارند.
