بررسی تأثیر آموزش برنامه پیشگیری از قلدری بر سازگاری، همدلی و قلدری دانشآموزان دختر دوره اول متوسطه شهر اهواز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشیارگروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز
4 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22084/j.psychogy.2017.10949.1383چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش برنامه پیشگیری از قلدری بر سازگاری، همدلی و قلدری دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهر اهواز بود. روش: روش این پژوهش آزمایشی و از طرح گروه گواه با پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری بوده است. برای انتخاب آزمودنیها از روش نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای استفاده گردید و بر اساس تکمیل پرسشنامه ایلینویز و نظرسنجی از دبیران، 40 نفر از دانشآموزان قلدر انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه قرار گرفتند. دانشآموزان هر دو گروه به سیاهه سازگاری برای دانشآموزان مدارس، مقیاس همدلی پایه و پرسشنامه تجدیدنظر شده قلدر/ قربانی اولویس، پاسخ دادند. برنامه پیشگیری از قلدری برای گروه آزمایشی در 15 جلسه 90 دقیقهای بهصورت دوبار در هفته، آموزش داده شد. سپس در مرحله پسآزمون و پیگیری، هر دو گروه به پرسشنامههای پژوهش پاسخ دادند. دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس تکمتغیره (ANCOVA) مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش برنامه پیشگیری از قلدری باعث کاهش قلدری در گروه آزمایشی در مراحل پسآزمون و پیگیری شد. همچنین، میزان سازگاری و همدلی در گروه آزمایشی در مراحل پسآزمون و پیگیری افزایش یافت. نتیجهگیری: کاربرد برنامه پیشگیری از قلدری میتواند مشکلات مربوط به رفتارهای قلدری را در مدارس کاهش دهد.