بررسی کارآیی روش ردیابی پرتو سهبعدی در کاهش اثر لایه وردسپهر در تعیین موقعیت مطلق دقیق
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی نقشهبرداری، دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی نقشهبرداری، دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی، تهران، ایران
doi
10.22059/jesphys.2018.236885.1006913چکیده
در این مقاله به بررسی میزان کارآیی روش نوین ردیابی پرتو سهبعدی (3D Ray tracing) در تصحیح اثر وردسپهر (Troposphere) در تعیین موقعیت مطلق دقیق با استفاده از سیستمهای تعیین موقعیت جهانی (Global Positioning System: GPS) پرداخته شده است. بدینمنظور با انتخاب دو ایستگاه تبریز و ابرکوه در کشور ایران و استفاده از دادههای هواشناسی ERA-Interim و مشاهدات فاز (Phase) و کد (Code) ایستگاههای GPS، تصحیحات وردسپهری با استفاده از روش ردیابی پرتو سهبعدی، ردیابی پرتو دو بعدی (2D Ray tracing) و مدل سستامینن (Saastamoinen) محاسبه شد. در ادامه تصحیحات وردسپهری بهدستآمده از روشهای فوق بر مشاهدات GPS اعمال شده و تعیین موقعیت در این سه حالت انجام گرفت. یکبار نیز با استفاده از نرمافزار Bernese موقعیت دو ایستگاه ابرکوه و تبریز با مجهول در نظر گرفتن تأخیر مربوط به لایه وردسپهر تعیین شد. معیار قرار دادن موقعیت محاسبه شده از نرمافزار Bernese و مقایسه آن با موقعیت بهدستآمده از سه روش فوق، نشاندهنده این است که موقعیت بهدستآمده از روش ردیابی پرتو سهبعدی در ایستگاه تبریز بهاندازه 017/0 متر دقیقتر از موقعیت بهدستآمده از روش ردیابی پرتو دو بعدی است و همچنین 049/0 متر دقیقتر از موقعیت بهدستآمده در حالت استفاده از مدل سستامینن میباشد. در عین حال در ایستگاه ابرکوه نتایج سه روش تفاوت چندانی ندارند. این موضوع را میتوان به تغییرات و اندازه بیشتر بخارآب در ایستگاه تبریز و در نتیجه اهمیت استفاده از روشهای نوین و دقیق تصحیح خطای وردسپهری در اینگونه مناطق نسبت داد.