تفاوت عشق شناسی سینوی و افلاطونی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شیراز
2 دانشجوی دکتری حکمت متعالیه دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری
doi
10.22059/jitp.2018.234075.522947چکیده
بررسی تفاوت عشقشناسی سینوی و افلاطونی از آن رو حائز اهمیت است که ریشهی اختلاف عشقشناسی فلاسفهی غرب و مسلمان به آثار این دو بر میگردد. افلاطون عشق را گاه اشتیاق دارا شدن خوبی و گاه تقاضای تملک زیبایی میداند پس عشق افلاطونی نیازمند زیبایی و کمالات معشوق است و عشق او وجه انسانی دارد و نمیتواند وصف واجب تعالی باشد از این رو در همه کائنات سریان نیز ندارد؛ پس تبیین آن نیازمند مباحث انسان شناختی است و چون عشق برای رسیدن به زیبایی است ماهیتی ابزاری و آلی دارد و با تصاحب زیبایی معشوق در قالب وصال از بین میرود. با این توصیف عشق برای رسیدن به زیبایی مطلق، مطلوب واقع میشود و عشق او وجه معرفت شناختی دارد. اما از منظر ابن سینا عشق از احاطهی علم به زیبایی به وجود میآید پس وصف باریتعالی است و میتواند فی نفسه مطمح نظر باشد و چون چنین است وجه هستی شناختی دارد که میتوان از آن نتایج الاهیاتی نیز گرفت.