ارزیابی نژادگانهای مقاوم و حساس گندم نان به بیماری پاخوره از نظر صفات زراعی در مزرعه
نویسندگان
1 دانشیار، گروه گیاهپزشکی، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان
2 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
3 دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان
4 استاد، گروه ژنتیک و تولید گیاهی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان
doi
10.22059/ijfcs.2017.209609.654136چکیده
گندم نان یکی از منابع غذایی با ارزشی است که در معرض بیماریهای زیادی قرار گرفته که موجب کاهش کمیت و کیفیت آن میشود. از بیماریهای مهم گندم، پاخورۀ گندم با عامل Gaeumannomycs graminis var. tritici است، که اغلب در مناطق مرطوب شیوع دارد. هدف از این بررسی، ارزیابی نژادگان (ژنوتیپ)های گندم نان با سطوح مقاومتی مختلف که از غربالگری گلخانهای انتخاب شده بودند، در شرایط مزرعه و بررسی رابطۀ بین شاخص مقاومت به بیماری و صفات زراعی و عنصرهای کممصرف بذر بود. برای این منظور ۱۵ نژادگان در شرایط آلوده به بیماری و بدون آلودگی در مزرعه کشت شدند و صفات: میزان سبزینه (کلروفیل)، کاروتنوئید، سطح برگ پرچم، ارتفاع، شمار سنبلچه در خوشه، طول خوشه، طول دمگل (پدانکل)، وزن صددانه، وزن دانه در خوشه، شمار دانه در خوشه، وزن کل دانه در بوته، وزن کل زیستتوده (بیوماس)، شاخص برداشت و میزان عنصرهای کممصرف بذر (آهن، منگنز و روی) اندازهگیری شد. میزان آهن موجود در بذر، در شرایط آلوده افزایش معنیداری نسبت به شاهد نشان داد. در نهایت نژادگانهای 485، 1528، 501، 8031 و 585 از نظر بیشتر صفات اندازهگیریشده در مزرعه در شرایط آلوده به بیماری نسبت به دیگر نژادگانها برتری داشتند و شدت بیماری اندازهگیریشده در گلخانه، با ارتفاع گیاه، وزن دانه در خوشه، سطح برگ پرچم، وزن صددانه و میزان آهن موجود در بذر که در مزرعه در شرایط آلوده به بیماری اندازهگیری شد، همبستگی منفی و معنیدار داشت که نشان میدهد، میتوان از ارزیابیهای گلخانهای برای گزینش نژادگانهای متحمل به بیماری پاخوره استفاده کرد.