اولویتبندی مهمترین شاخصهای تأثیرگذار در مدیریت پسماندهای بیمارستانی و جایگاه آموزش
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت محیطزیست، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه علوم و مهندسی محیطزیست، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد، گروه مهندسی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور، اهواز، ایران
4 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 استادیار، گروه بهداشت محیط، واحد تهران پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30473/ee.2022.62742.2472چکیده
در بیمارستانها طیف وسیعی از زباله تولید میشود. زبالههای حاصل از بخشهای اداری و آشپزخانه از نوع مواد زاید خانگی است و زبالههای ناشی از اتاق عمل کاملاً عفونی بوده و مواد زاید خطرناک بهحساب میآیند. به عبارتی حدود ۷۵ تا ۹۰ درصد پسماندهای تولیدی در بیمارستانها، شبه خانگی (معمولی) و ۱۰ تا ۲۵ درصد پسماندهای خطرناک محسوب میشوند. هدف از مطالعه حاضر شناسایی عوامل مؤثر در مدیریت پسماندهای ویژه درمانی بهمنظور تجزیهوتحلیل این عوامل و تعیین اثرگذارترین آنها جهت بهبود کیفیت مدیریت اینگونه پسماندها بوده است. ارزیابیهای انجامشده بر اساس تکنیک دلفی فازی و استخراج اطلاعات مربوط به پرسشنامههای جامعه آماری ۳۵ نفری از خبرگان حوزه مدیریت پسماند با ضریب آلفای کرونباخ ۸۸۲/۰ بوده که طبق یافتههای پژوهش از ۴۵ شاخص تأثیرگذار شناساییشده، خبرگان بر روی تأثیر ۱۲ شاخص اصلی اجماع کامل داشتند که جهت مدلسازی مدیریت اینگونه پسماندها بهکارگیری شوند. طبق رتبهبندی صورت گرفته شاخص «میزان بودجه اختصاصی به برنامههای آموزشی در بیمارستان» با درصد اجماع ۹۲ درصد رتبه اول را در این بخش داشته و تأثیرگذارترین شاخص در مدیریت پسماندهای بیمارستانی میباشد. «میزان بودجه اختصاصی به مدیریت پسماندهای بیمارستانی»، «میزان بودجه اختصاصی به نظارتهای دورهای بر عملکرد مراکز تولیدکننده»، «تعداد اتوکلاوهای فعال در مراکز درمانی موردقرارداد» به ترتیب با درصد اجماعهای ۸۹، ۸۸ و ۸۶ درصد در رتبههای بعدی قرار دارند و شاخص جمعیت نیز با درصد اجماع ۷۷ درصد در رتبه آخر قرار گرفته است.