بررسی تأثیر کود نیتروژن و تراکم در سطوح غیرمعمول بر ویژگی‌‌های رشدی عملکرد دانه و علوفۀ ذرت

نویسندگان

1 استاد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشجوی دکتری اگرواکولوژی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

3 استاد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22059/ijfcs.2017.217558.654194
چکیده

این آزمایش در سال 1394 به­صورت کرت­های خردشده در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه تحقیقاتی دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد. نیتروژن در پنج سطح (0، 150، 300، 450، 600 کیلوگرم در هکتار) و تراکم در سه سطح (10، 15 و20 بوته در مترمربع) به ترتیب عامل اصلی و فرعی آزمایش بودند. بنابر نتایج، بیشینه شاخص سطح برگ با کاربرد 450 کیلوگرم نیتروژن در هکتار به دست آمد. کمترین سرعت رشد محصول در شرایط بدون کاربرد و بیشترین میزان این شاخص با کاربرد 450 کیلوگرم نیتروژن در هکتار به دست آمد. صرف­نظر از تراکم کشت، ارتفاع بوتۀ ذرت در نتیجه افزایش کاربرد نیتروژن تا سطح 450 کیلوگرم در هکتار به­طور معنی­داری افزایش و پس از آن با افزایش نیتروژن به سطح 600 کیلوگرم در هکتار، به‌طور معنی‌داری کاهش یافت. بیشینه شاخص سطح برگ (معادل 32/6 واحد) و تجمع مادۀ خشک (3623 گرم بر مترمربع زمین در روز) در تراکم بیست بوته در مترمربع به دست آمد. بیشترین عملکرد علوفه (68/72 تن در هکتار) در تیمار 450 کیلوگرم نیتروژن در هکتار با تراکم بیست بوته در مترمربع و بیشترین عملکرد دانه (76/10 تن در هکتار) در تیمار 450 کیلوگرم نیتروژن در هکتار با تراکم ده بوته در مترمربع مشاهده شد. به نظر می­رسد به­رغم اثر سوء زیست‌محیطی ناشی از کاربرد بالای نیتروژن، کاربرد آن تا سطح 450 کیلوگرم در هکتار همراه با تراکم خیلی بالا، عملکرد علوفه را افزایش خواهد داد.