برهان صدیقین صدرایی ابن سینا، تأمّلی در نظر صدرالمتالهین دربارۀ صدیقین بودن برهان سینوی
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشجوی دکتری گروه فلسفه دانشگاه تربیت مدرس تهران
doi
10.22059/jitp.2017.60787چکیده
از دیدگاه ابنسینا براهینی برهان صدیقین هستند که واجبالوجود را صرفاً با تأمل در نفس وجود به اثبات برسانند. وی مدعی است که در تقریرهای خود از برهان صدیقین معیار فوق را رعایت نموده است؛ امّا صدرا برهان شیخ را اولاً، به دلیل عدم تأمل در نفس وجود و ثانیاً، به علت استفاده از مفهوم موجود و نه حقیقت وجود برهان صدیقین نمیداند. در این مقاله جهت بررسی اشکال صدرا ابتدا تقریری از برهان صدیقین در آثار شیخ یعنی تقریر کتاب نجات و صورتبندی آن در منطق محمولات مرتبه اول بیان میشود. سپس نشان داده میشود که اولاً، بر اساس مبانی متافیزیکی شیخ، هیچیک از دو جنبۀ نقد صدرا به برهان سینوی وارد نیست؛ ثانیاً، حتّی با وجود پذیرفتن مبانی متافیزیکی صدرا چنانچه تعریف مفاهیم واجبالوجود و ممکنالوجود را به کمک مفهوم علیّت تغییر دهیم، برهان صدیقین سینوی دیگری به دست میآید که اشکال صدرا را منحل میکند.