طراحی و تببین مدل مدیریت منابع انسانی سبز و تأثیر آن بر عملکرد محیطی (مورد مطالعه: شهرداری مشهد)
نویسندگان
1 دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
2 گروه مدیریت دانشگاه آزاداسلامی واحدبجنورد
3 عضوهیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی بجنورد
4 گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.30473/ee.2022.50583.2153چکیده
برای دستیابی به سیر تکاملی در راستای توسعه پایدار، بسیاری از سازمانها درصدد بهکارگیری سیستم مدیریت محیطی هستند. لذا استقرار نظامهای مدیریتی همچون نظام مدیریت محیطزیستی و منابع انسانی سبز میتواند جهت نیل به این مهم مؤثر باشد. هدف این مطالعه طراحی مدل مدیریت منابع انسانی سبز و تعیین شاخصها و مؤلفههای مدیریت منابع انسانی سبز میباشد. برای رسیدن به این هدف در ابتدا در بخش کیفی، با استفاده از روش دلفی پرسشنامه اولیهای تهیه و از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با 15 نفر از خبرگان شامل اساتید رشته مدیریت و محیطزیست و متخصصان منابع انسانی در شهرداری مشهد به شیوه گلوله برفی صورت پذیرفت که بعد از انجام سه مرحله مؤلفههای مدیریت منابع انسانی سبز شناسایی گردید. در بخش کمی محقق با استفاده از دادههای شناساییشده از مراحل دلفی که توسط خبرگان احصاء شده بود پرسشنامهای محقق ساخته را که پایایی و روایی آن به روش روایی سازه انجامشده را بین کارکنان شهرداری با استفاده از فرمول کوکران به تعداد 384 نفر جهت نظرسنجی توزیع نمود که با آزمون فرضیهها از طریق معادلات ساختاری و نرمافزار استاتا نسخه 12 نتایج زیر حاصل گردید: از بین هشت قابلیت مدیریت سبز منابع انسانی سازمان، دو شاخص توسعه آموزش و توانمندسازی کارکنان و شاخص توسعه مشارکت کارکنان از معنیداری آماری لازم برخوردار نبودهاند؛ اما شش شاخص دیگر توانستهاند در حد بالا و قابل قبولی بر عملکرد محیطی شهرداری مشهد اثرگذاری داشته باشند که طبق ضرایب استاندارد برآورد شده، به ترتیب شاخص توسعه ساماندهی سبز و بعد از آن توسعه فرهنگ سبز سازمانی میتوانند بیشترین اثرگذاری را از ناحیه مدیریت سبز منابع انسانی بر عملکرد محیطی شهرداری مشهد داشته باشند و سپس شاخصهای توسعه نظارت و ارزیابی سبز، توسعه روابط مدیریتی، توسعه پاداش و جبران خدمات سبز و توسعه انتخاب و گزینش سبز بیشترین اثرگذاری را بر عملکرد محیطی داشتند.
