تأثیر تعداد و موقعیت دهانه‌های مهاربندی بر نامعینی سیستم دوگانة قاب خمشی و مهاربند برون‌محور فولادی

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه آموزشی عمران دانشگاه آزاد اسلامی تهران شرق

3 دانشیار، پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران

doi
10.22065/jsce.2020.235234.2170
چکیده

نامعینی عبارت است از تعداد اعضا یا قیود اضافه‌ای که در یک سیستم سازه‌ای وجود دارد. این مفهوم نامعینی «استاتیکی» است و یکی از محاسنش این است که هرچه بیشتر باشد، معمولاً ضریب اطمینان سازه برای جلوگیری از فروپاشی بلافاصله بعد از اولین شکست یا انهدام عضو باربر جانبی افزایش می‌یابد. ممکن است بسیاری از درجه‌های نامعینی (استاتیکی) در برخی زلزله‌ها و با توجه به ویژگی‌های ذکرشده اصلاً در سیستم تأثیرگذار نباشند (پلاستیک نشوند) که به این مقوله نامعینی غیرفعال می‌گویند؛ بنابراین در یک زلزله تعداد نامعینی دینامیکی فعال است که اهمیت دارد. در سیستم‌های دوگانه معمولاً درجة نامعینی استاتیکی به‌ویژه به‌دلیل تعدد قاب خمشی بالاست، اما تعداد و چیدمان دهانة مهاربندی می‌تواند در فعال یا غیرفعالشدن درجه‌های نامعینی قاب خمشی و توزیع آن مؤثر باشد. در این نوشتار رابطه‌ای برای محاسبة درجة نامعینی در سیستم‌های دوگانه با استفاده از نتایج تحلیل استاتیکی غیرخطی ارائه شده است. همچنین ضمن معرفی و محاسبة ضریب نامعینی در ضریب رفتار، به بهترین الگو برای چیدمان مهاربند در سازه‌های منظم 5 و 8 طبقه مطابق با نامعینی دست یافته‌ایم. بنا بر نتایج تحقیق مشخص می‌شود که موقعیت مهاربند بر ضریب نامعینی مؤثرتر از تعداد آن است و همچنین توصیه می‌شود مهاربندها در سیستم‌های دوگانه تنها در پیرامون سازه نباشند