مقایسه سطح حافظه کاری، انعطافپذیری و حل مسئله دانشجویان در انتخاب راهبردهای مقابله با استرس هیجانمدار
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی دانشگاه الزهرا
2 استادیار گروه روانشناسی دانشکده رفاه
doi
10.22084/j.psychogy.2017.1653چکیده
هدف: این مطالعه با هدف بررسی تفاوت در حافظهکاری، انعطافپذیری و حل مسئله در چهار زیرگروه راهبردهای مقابله با استرس هیجانمدار (رویاروگری، اجتنابی، وابستگی و خویشتنداری) انجام شد. روش: آزمایش بر روی 100 نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی رشتههای علوم انسانی از دانشگاههای تهران که به چهار گروه 25 نفره تقسیم شدند، صورت گرفت. نمونهگیری به روش تصادفی ساده انجام شد و شرکتکنندگان از لحاظ میزان استرس و اضطراب در سطح متوسط قرار داشتند. ابزارهای پژوهش عبارت از پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس DASS-21، پرسشنامه مقابله با استرس WOCQ و آزمونهای نرمافزاری استروپ، N-Back و برجهای لندن جهت بررسی انعطافپذیری، حافظه کاری و توانایی حل مسئله بودند. یافتهها: نتایج نشان دادند که سطح حافظهکاری و انعطافپذیری در یادگیری مطالب جدید در زیرگروه مقابله رویاروگر به میزان قابلتوجهی پایین بود. همچنین زیرگروه وابستگی، عملکرد نسبتاً مشابهی در آسیبهای شناختی نسبت به زیرگروه رویاروگر داشت. ضعف حل مسأله در هر چهار گروه مشابه بود. نتیجه گیری: یافتههای این پژوهش نشان دادند که افرادی که از راهبردهای مقابله با استرس هیجانمدار استفاده میکنند، در کارکردهای شناختی حافظه کاری، انعطافپذیری و حل مسئله ضعیف هستند. در این بین، زیرگروه رویاروگر و وابستگی بیشتر از سایرین از آسیبهای شناختی رنج میبرند.