آسیب‌شناسی آموزش‌های محیط‌زیستی در وزارت ورزش و جوانان از دیدگاه کارشناسان و مدیران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

2 استادیار مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

3 استادیار مدیریت ورزشی، پژوهشگاه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران

doi
10.30473/ee.2022.46817.2039
چکیده

تحقیق حاضر با هدف آسیب­شناسی آموزش­های محیط­زیستی در وزارت ورزش­و­جوانان اجرا گردید. روش انجام تحقیق توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری تحقیق تمامی کارشناسان وزارت ورزش­و­جوانان  بودند که تعداد آنان شامل 330 نفر بود. برحسب جدول حجم نمونه مورگان تعداد 169 نفر به‌عنوان نمونه تحقیق مشخص گردیدند. روش نمونه­گیری در تحقیق حاضر طبقه­ای بود. ابزار جمع‌آوری اطلاعات در این تحقیق پرسشنامه محقق ساخته‌ای 22 سؤالی بود. روایی این پرسشنامه با بررسی نظرات خبرگان موردبررسی قرار گرفت و پایایی این پرسشنامه نیز میزان 81/0 مشخص گردید. به‌منظور تجزیه­و­تحلیل داده­های تحقیق از روش­های آماری کولموگروف  اسمیرنوف، آزمون تحلیل عاملی اکتشافی و آزمون تی­تک­نمونه­ای استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان داد که 6 آسیب اهداف، ساختار، پاداش، مکانیسم‌های مفید، ارتباطات و رهبری از جمله آسیب­های مربوط آموزش­های محیط­زیستی در وزارت ورزش­و­جوانان می­باشد. نتایج تحقیق حاضر همچنین نشان داد که آسیب مربوط به اهداف با میانگین 17/4 در مقایسه با سایر آسیب­ها، مهم‌ترین آسیب می­باشد. در میان آسیب‌های مربوط به اهداف نیز عدم نظارت و ارزیابی در خصوص میزان دستیابی به اهداف آموزش­های محیط­زیستی با بار­عاملی 874/0 مهم‌ترین آسیب مربوط به اهداف مشخص گردید.  با این توجه فقدان اهداف و برنامه‌ریزی‌های جامع و فقدان نظارت و ارزیابی مناسب در خصوص آموزش­های محیط­زیستی در وزارت ورزش و جوانان، سبب گردیده است تا آموزش­های محیط­زیستی در خصوص اهداف، به نسبت سایر آسیب­ها در این وزارتخانه با مشکلات و مخاطرات عمده­ای مواجه باشد.