ارایه چارچوبی برای طبقه بندی شرکت های سرمایه گذاری خطرپذیر در ایران با استفاده از روش "آلکایر-فوستر" و استخراج ویژگی‌های مشترک شرکت های برتر

نویسندگان

1 مدیریت سیستم و بهره وری، مهندسی صنایع و سیستم ها، تربیت مدرس، تهران، ایران

2 گروه مدیریت سیستم و بهره‌وری، دانشکده مهندسی صنایع و سیستم‌ها، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

doi
10.22059/jed.2023.352598.654109
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر، ارایه چارچوبی برای طبقه بندی عملکرد شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر و استخراج شاخصه های موثر در موفقیت آن‌ها است.روش: با بررسی مطالعات پیشین، دو شاخص نرخ بازدهی شرکت و تعداد خروج‌های موفق استارتاپ ها از شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر به عنوان شاخص های ارزیابی عملکرد شرکت های سرمایه گذاری خطرپذیر انتخاب شدند. با استفاده از نظرات 5 نفر خبره فعال در حوزه سرمایه‌گذاری خطرپذیر چارچوب طبقه بندی روش آلکایر-فوستر تنظیم شد. به روش سرشماری به 35 شرکت سرمایه گذاری خطرپذیر موجود در کشور مراجعه شد و در نهایت 15 شرکت حاضر به ارایه آمار و اطلاعات لازم برای مشارکت در این تحقیق شدند.یافته ها: بر اساس اطلاعات جمع آوری شده و در چارچوب روش ذکر شده، 4 شرکت در دسته برتر، 7 شرکت در دسته میانه و 4 شرکت نیز در دسته کمتر موفق جای گرفتند. هم چنین عوامل مؤثر بر موفقیت شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر نظیر شهرت شرکت، تجربه، اندازه سرمایه، مرحله پروژه، حوزه فعالیت، مجاورت جغرافیایی با شرکت‌های سرمایه‌پذیر در شرکت های برتر و کمتر موفق مورد مطالعه قرار گرفتند. سپس با روش کانون منفی توافق، وجوه اشتراک در هر دسته و وجوه افتراق بین دو دسته از شرکت ها تبیین شد.نتیجه گیری: نتایج نشان می‌دهد که شرکت‌های برتر مورد بررسی پژوهش حاضر، سرمایه جذب‌شده زیادی دارند. شرکت‌های مذکور بیشترین سرمایه‌گذاری را در کسب‌وکارهای اینترنتی داشته‌اند و سهم زیادی از سبد سرمایه‌گذاری خود را به حوزه مشترکی از فعالیت ها نظیر فروشگاه‌های اینترنتی، آموزش، پزشکی و فناوری اطلاعات اختصاص داده‌اند؛ همچنین سابقه فعالیت زیاد، تعداد سرمایه‌گذاری زیاد و فاصله کم از شرکت‌های سرمایه‌پذیر، از دیگر عوامل موثر بر موفقیت شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر برتر شناسایی شد.