فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با توجه به اینکه پیش‌بینی دقیق زمین‌لرزه با دانش فعلی بشر امکان‌پذیر نمی‌باشد؛ بنابراین، یک سامانه هشدار سریع زمین‌لرزه می‌تواند نقش پراهمیتی در کاستن تلفات و خسارات زمینلرزه‌ها داشته باشد. در این مطالعه با استفاده از تعریف تابع احتمالاتی، میزان اجرایی بودن سامانه هشدار سریع زمین‌لرزه برای گسل شمال تبریز در شمال‌غرب ایران بررسی و زمان هشدارهای در سایت و ناحیه‌ای مناطق و شهر-های در معرض خطر که شامل 15شهر با اولویت بالا شامل: خوی، ورزقان، سراب، تبریز، قره‌ضیاءالدین، آمند، تیکمه‌داش، اسکو، دمیرچی، بستان‌آباد، صوفیان، هریس، اهر، خواجه و میانه می‌باشد؛ به شکل احتمالاتی ارزیابی گردد. اولویت‌بندی خطرپذیری شهر‌های ذکر شده در این مطالعه بر اساس شبیه‌سازی جنبش نیرومند زمین با استفاده از روش تصادفی برای 22 زمینلرزه محتمل سناریو انجام شده است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می‌دهد که حداکثر زما‌ن‌های هشدار ناحیه‌ای برای شهر‌های خوی، قره‌ضیا‌الدین، میانه، بستان‌آباد، هریس، خواجه، سراب، تیکمه‌داش، ورزقان، دمیرچی و تبریز به ترتیب 19، 20، 21، 13، 17، 12، 19، 14، 15، 18 و 10 ثانیه است. این زمان‌های هشدار به عنوان یک فرصت مناسب قبل از رسیدن امواج سهمگین و نیرومند زمینلرزه، تا حد بسیار زیادی می‌تواند از تلفات و خسارات ناشی از وقوع زمینلرزه‌ها بکاهد. با توجه به این موضوع که برای ایستگاه‌های نزدیک به کانون زمینلرزه، امکان ایجاد هشدار ناحیه‌ای صرفاً برای اهداف دورتر میسر است؛ میزان هشدار‌های درسایت برای زمینلرزه‌های نزدیک به اهداف (زمینلرزه‌های تاثیرگذار)، بررسی گردید که همانطوری که انتظار می‌رود؛ میزان هشدار درسایت قابل توجهی ایجاد نمی‌شود.