بررسی اثر زلزلههای بزرگ جهان (1976 تا 2014 ) در تهییج حرکت قطبی و تغییرات طول روز
نویسندگان
1 هیات علمی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
2 دانشگاه صنعتی خواجه نصیر
doi
10.22059/jesphys.2017.60280چکیده
در این تحقیق، به کمک تئوری دالن، اثر زلزله بر روی تهییج حرکت قطبی و تغییر طول روز مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور، نخست تغییر شکل زمین در اثر زلزله محاسبه و سپس اثرات این تغییر شکل بر تغییر مولفههای تانسور اینرسی و حرکت قطبی مطالعه گردید. نتایج این تحقیق در مورد دو مسئله شبیهسازی که رخداد زلزله را در دو حالت با گسلهای امتداد لغز و شیبلغز نمایش دادهاند، حاکی از آن است که دامنه تهییج حرکت قطبی در اثر گسل امتدادلغز در استوا بیشترین مقدار بوده و هرچه به طرف قطبین پیش میرویم این اثر کاهش یافته تا اینکه در قطبین به صفر میرسد. در مقابل، در گسل شیبلغز دامنه در عرضهای متوسط ماکزیمم و در استوا و قطبین صفر است. پارامتر تغییر طول روز در اثر گسل امتدادلغز در قطبین صفر و در استوا بیشترین و در گسل شیبلغز در قطبین و استوا صفر و در عرضهای متوسط ماکزیمم است. در ادامه، با استفاده از پارامترهای زلزلههای بزرگ از سال 1976 تا 2014، برگرفته از کاتالوگ زلزله هاروارد، و مبتنی بر تئوری تشریح شده اثرات زلزلههای فوق بر تهییج حرکت قطبی مورد مطالعه قرار گرفت