تأثیر محلولپاشی سولفات آهن و روی بر ویژگیهای کمی و عملکرد اسانس گیاه گشنیز (Coriandrum sativum L.)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشگاه پیام نور کرج
2 دانشیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 استادیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22059/ijfcs.2017.209948.654140چکیده
بهمنظور بررسی تأثیرمحلولپاشی سولفات آهن و روی بر عملکرد کمی و کیفی گشنیز آزمایشی بهصورت طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در سال 1394 در مزرعۀ تحقیقاتی دانشگاه پیام نور مرند اجرا شد. تیمارها شامل شاهد، محلولپاشی آهن (در مرحلۀ ساقهدهی، گلدهی و مرحلههای ساقهدهی + گلدهی)، محلولپاشی روی (در مرحلۀ ساقهدهی، گلدهی و مرحلههای ساقهدهی + گلدهی)، محلولپاشی آهن و روی (در مرحلۀ ساقهدهی، گلدهی و مرحلههای ساقهدهی + گلدهی) بودند. نتایج نشان داد، محلولپاشی بر همۀ صفات مورد بررسی بهجز شمار شاخههای فرعی تأثیر معنیدار داشت. کاربرد آهن و روی ویژگیهای گیاه را در مقایسه با تیمار شاهد بهبود داد. بالاترین ارتفاع، شمار شاخۀ فرعی، وزن خشک کل، وزن هزاردانه، عملکرد دانه و عملکرد اسانس از محلولپاشی ترکیبی آهن و روی در هر دو مرحلۀ ساقهدهی و گلدهی به دست آمد. محلولپاشی آهن و روی در مرحلههای ساقهدهی و گلدهی در مقایسه با تیمار شاهد عملکرد دانه را بیش از دو برابر افزایش داد. بیشترین و کمترین عملکرد اسانس (31/3 و 11/1 کیلوگرم در هکتار) به ترتیب از کاربرد تیمارهای محلولپاشی آهن و روی در مرحلههای ساقهدهی و گلدهی و تیمار شاهد به دست آمد. در کل نتایج نشان داد، محلولپاشی ترکیبی آهن و روی در مرحلههای ساقهدهی و گلدهی میتواند عملکرد کمی و کیفی گیاه گشنیز را بهبود داده و بهعنوان یک راهکار مدیریتی مناسب استفاده شود.