تأثیر برگزدایی بر انتقال دوباره و کارایی انتقال مواد در رقمهای گندم نان در شرایط تنش کمآبی
نویسندگان
1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شیراز
2 استاد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شیراز
3 استادیار مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
4 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شیراز
doi
10.22059/ijfcs.2017.140323.654016چکیده
بهمنظور ارزیابی تأثیر برگزدایی بر میزان انتقال دوبارۀ موادپروده در گندم در شرایط تنش کمآبی، آزمایشی مزرعهای بهصورت کرتهای دوبار خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه شیراز در سال زراعی 93-1392 اجرا شد. تیمارها شامل رژیم آبیاری: آبیاری مطلوب و قطع آبیاری در مرحلۀ گلدهی بهعنوان عامل اصلی، رقمهای گندم پیشتاز، چمران و مرودشت بهعنوان عامل فرعی و سطوح برگزدایی: بدون برگزدایی و برگزدایی در اواسط مراحل ساقهروی یا گلدهی بهعنوان عامل فرعیفرعی بودند. نتایج نشان داد، برگزدایی بهویژه در مرحلۀ ساقهروی باعث کاهش معنیدار عملکرد دانه (پیشتاز 2/19 درصد، چمران 7/24 درصد و مرودشت 9/24 درصد) شد. بیشترین انتقال دوباره از تیمار برگزدایی در ساقهروی مشاهده شد، بهطوریکه برگزدایی در ساقهروی به ترتیب باعث افزایش 6/1 و 4/1 برابری سهم ذخایر ساقه و سنبله در عملکرد شد، هرچند منجر به جبران افت عملکرد ناشی از برگزدایی نشد. رقمهای پیشتاز و مرودشت بهترتیب بیشترین و کمترین انتقال دوباره را بهخود اختصاص دادند. تنش کمآبی موجب افزایش انتقال دوباره و سهم نسبی ذخایر ساقه و سنبله در عملکرد شد، بهگونهای که سهم نسبی ساقه و سنبله در عملکرد دانه در شرایط مطلوب بهترتیب برابر با 1/9 و 8/6 درصد و در شرایط تنش کمآبی بهترتیب 2/15 و 3/26 درصد بود.، در این میان سهم نسبی رقم پیشتاز بیشتر بود. بهطورکلی، نتایج این پژوهش نشان داد، اعمال تیمارهای تنش کمآبی و برگزدایی بهویژه در اوایل فصل، انتقال دوبارۀ ذخایر پیش از گلدهی و سهم نسبی ساقه و سنبله در عملکرد دانه را افزایش داد.