معرفتشناسی فضیلت: ماهیت، خاستگاه و رویکردها
نویسندگان
1 دانشیار فلسفه ، دانشگاه قم
doi
10.22059/jitp.2014.52872چکیده
معرفتشناسی فضیلت به مجموعهای از رویکردهای اخیر به معرفتشناسی اطلاق میشود که برخلاف معرفتشناسی تحلیلی، به جای تمرکز بر ارزیابی باور بر ارزیابی معرفتی ویژگیهای صاحب باور تمرکز دارد. این مقاله در صدد است تا ماهیت معرفتشناسی فضیلت را تبیین کرده و مهمترین رویکردهای آن را توضیح دهد. تبیین فضیلت معرفتی به عنوان قوای شناختی قابل اعتماد و ویژگیهای مَنِشی، دو رویکرد اعتمادگرایی و مسئولیتگرایی را در معرفتشناسی فضیلت شکل داده است. به دلیل اینکه ارائه تبیین صحیح از ماهیت این نوع معرفتشناسی در گرو فهم ماهیت فضیلت معرفتی است، این مهم بیش از بقیۀ عناصر معرفتی مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله در ابتدا به خاستگاه معرفتشناسی فضیلت میپردازد و در پایان ضمن اشاره به نقدهای وارد بر این نوع معرفتشناسی از جمله دوگانگی تبیین فضیلت معرفتی، فهم ماهیت معرفتشناسی فضیلت و کارآمد بودن آن را در گرو ارائۀ تعریفی جامعتر، منعطفتر و منطقیتر از فضیلت معرفتی میداند.