دﻣﺎﻫﺎی ﻛﺎردﻳﻨﺎل، واکنش به دما و داﻣﻨﮥ ﺑﺮدﺑﺎری دﻣﺎﯾﯽ ﺟﻮاﻧﻪزﻧﯽ ﺑﺬر بامیه (Abelmoschus esculentus)

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد علوم و تکنولوزی بذر، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد رشته علوم و تکنولوژی بذر، دانشگاه گیلان

3 استاد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22059/ijfcs.2017.134346.653963
چکیده

هدف از این تحقیق کمی‌سازی پاسخ سرعت جوانه‌زنی بامیه به دما، برآورد دماهای کاردینال برای درصدهای مختلف جوانه‌زنی بود. سه مدل رگرسیونی غیرخطی [چند جمله‌ای درجه دو، دوتکه‌ای و بتا] در هفت دمای ثابت [10، 15، 20، 25، 30، 35 و 40 درجه سانتی‌گراد] برای توصیف پاسخ دمایی سرعت جوانه‌زنی بامیه مورد ارزیابی قرار گرفت. شاخص‌های مختلف آماری [ریشه میانگین مربعات (RMSE) و ضریب تبیین (R2)] برای مقایسه مدل‌ها به کار رفت. پارامترهای مدل برآورد شده با استفاده از مدل بتا از اطمینان بیش‌تری نسبت به سایر مدل‌ها برخوردار بود (RMSE=0.0019, R2=0.90). دماهای پایه، بهینه و بیشینه به ترتیب 84/9، 31/30 و 63/40 درجه سانتی‌گراد برآورد شد. دﻣﺎﻫﺎی ﻛﺎردﻳﻨﺎل ﺑﻪ ﻣﺪلﻫﺎی ﻣﻮرد ارزﻳﺎﺑﻲ ﺑﺴﺘﮕﻲ داﺷﺖ. ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﻠﻲ ﻣﺪل بتا ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺪل‌ها برآورد بهتری از دﻣﺎﻫﺎی ﻛﺎردﻳﻨﺎل بامیه داﺷﺖ. ویژگی‌های جوانه‌زنی شامل درصد و سرعت جوانه‌زنی، طول ریشه‌چه و طول ساقه‌چه و بنیه بذر به طور معنی‌داری تحت تأثیر دمای جوانه‌زنی قرار گرفتند. بیش‌ترین درصد جوانه‌زنی (7/98 درصد) و سرعت جوانه‌زنی (0207/0) به ترتیب در دماهای 25 و 30 درجه سانتی‌گراد مشاهده شد.