شناسایی ژنوتیپ‌های متحمل به تنش خشکی در کلکسیون کنجد (Sesamum indicum L.) بانک ژن گیاهی ملی ایران

نویسندگان

1 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی (UMA)

2 دانشیار پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران (ABRII)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)

3 مربی پژوهش مؤسسه تحقیقات خاک و آب ایران

4 دانشجوی دکتری اکولوژی گیاهان زراعی دانشگاه محقق اردبیلی (UMA) و مربی پژوهشی مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر (SPII)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)

5 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی (UMA)

doi
10.22059/ijfcs.2017.214318.654179
چکیده

در این مطالعه واکنش به تنش خشکی هشت ژنوتیپ منتخب از کلکسیون کنجد بانک ژن گیاهی ملی ایران همراه با ارقام اولتان و داراب1، در شرایط معمول و تنش خشکی به صورت قطع آبیاری در آستانه گلدهی، در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج، ژنوتیپ KC50662 و رقم اولتان از نظر عملکرد و اجزای آن در شرایط عادی و تنش در گروه برتر قرار گرفتند. طیف وسیعی از واکنش­های حساس تا متحمل بر اساس شاخص­های تحمل و حساسیت و تجزیه به مؤلفه­های اصلی، نشان از تنوع کافی در کلکسیون کنجد جهت انتخاب در دو شرایط رطوبتی بود. ژنوتیپ­های KC50658 و KC50321 به ترتیب متحمل­ترین و حساس­ترین و ژنوتیپ KC50662 و رقم اولتان، دارای پتانسیل عملکرد بالاتر در شرایط عادی و عملکرد بیش­تر در شرایط تنش بودند. دو نمونه اخیر، با توجه به گروهبندی فرناندز در توصیف رفتار نمونه­ها، با داشتن شاخص تحمل به تنش (STI) بیش­تر، عملکرد بالاتر در هر دو شرایط داشتند. تجزیه به مؤلفه­های اصلی، ضمن شناسایی صفات توجیه­کننده تغییرات، نمونه ژنتیکی KC50662 و رقم اولتان را مناسب برای اصلاح در شرایط متغیر رطوبتی نشان داد. نتایج رگرسیون برای شاخص STI نشان داد، ژنوتیپ­های با STI بالاتر، دارای وزن بیش­تر دانه­ در کپسول، تعداد کپسول بیش­تر در بوته، و برگ پائینی با دمبرگ بلندتر در شرایط معمول بودند.