تبیین وجودشناختی «حمل» از نظر ملاصدرا و علامه طباطبایی
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس
2 عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس
3 عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس
4 دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22059/jitp.2014.51014چکیده
ملاصدرا چگونگی «حمل» در عالم واقع را بر اساس نظریۀ شمول و انبساط وجودی توضیح میدهد. مطابق با این نظریه، وجود منبسط واحدْ جهت اتحاد، و مراتب این وجودْ جهت تغایر موضوع و محمول را فراهم میکنند و میان موضوع و محمول نوعی رابطۀ علیت برقرار است. اما از آنجا که این نظریه در ساختار فلسفی علامه طباطبایی پذیرفته نیست، چگونگی «حمل» نزد ایشان بر مبنای نظریۀ حدود و قیود وجودی تبیین میشود. بر این اساس، این مقاله از یک سو در تلاش است تا به این مسئله پاسخ گوید که دیدگاه علامه طباطبایی دربارۀ واقعیت «حمل» چه تفاوتی با دیدگاه ملاصدرا دارد؛ و از سوی دیگر سعی دارد که با بررسی مبانی وجودشناسی ملاصدرا و علامه طباطبایی منشأ اختلاف این دو دیدگاه را واکاوی کند.